بررسي آزمايشگاهي اثر سرعت جريان روي ناپايداري انگشتي شدن جريان لزج امتزاجي براي سيالات نيوتني و غيرنيوتني در محيط متخلخل

در اين مطالعه ناپايداري انگشتي لزج در فصل مشترك دو سيال در محيط متخلخل به‌صورت آزمايشگاهي براي سيالات نيوتني و غيرنيوتني مورد بررسي قرار گرفته است. محيط متخلخل آزمايش حاضر با استفاده از فناوري ليزر CO2 ساخته شده است. محلول آب/گليسيرين به‌عنوان پايه نيوتني و افزودني پليمر گزانتان گام به‌عنوان عامل غيرنيوتني مورداستفاده بوده است. همچنين، متانول به‌عنوان سيال تزريقي در نظر گرفته شده است. مشاهدات آزمايشگاهي و عكس هاي ضبط شده با بهره گيري از كد نگارش شده در نرم‌افزار متلب پردازش و اطلاعات آماري مفيدي استخراج گرديده است. نتايج نشان مي دهد كه بازده جاروب شدن محيط متخلخل براي سيالات غيرنيوتني در مقابل سيال نيوتني افزايش‌يافته و اين روند صعودي آن با افزايش درصد وزني پليمر نيز ادامه مي يابد. همچنين زمان گشايش كه يكي از مهم ترين پارامترهاي بررسي پديده انگشتي لزج مي باشد با استفاده از سيالات غيرنيوتني افزايش مي يابد. نتايج حاصل از مشاهدات بيانگر اين مسئله است كه استفاده از سيالات غيرنيوتني در كاهش شدت ناپايداري رخداد انگشتي لزج كارايي مناسبي داشته است. كاهش شدت ناپايداري از مطالعه پارامترهاي مهم طول مرز مشترك در راستاي سلول محاسباتي و رصد حركت انگشتي قالب بررسي شده است