تأثير معاهدات سرمايه‌گذاري دوجانبه بر جذب سرمايه‌گذاري خارجي در ايران: رويكرد مدل جاذبه

سرمايه‌گذاري خارجي اثرات مثبت بسياري بر اقتصاد كشورهاي ميزبان دارد. جذب سرمايه‌گذاري خارجي از طريق انتقال فناوري و افزايش رقابت‌پذيري در محيط كسب و كار، امكان افزايش رشد اقتصادي و كاهش فقر را فراهم مي‌نمايد. كشورهاي در حال توسعه همواره در تلاش بوده‌اند تا با فراهم نمودن زمينه‌هاي لازم و افزايش توان رقابت‌پذيري خود سهم بيشتري از سرمايه‌گذاري خارجي را جذب نمايند. در اين راستا دولت‌هاي مختلف ابتكارات متنوعي مانند امضاي معاهدات سرمايه‌گذاري دوجانبه به عنوان ابزاري مطمئن جهت تشويق و ارتقاي سرمايه‌گذاري خارجي را به كار برده‌اند. اين پژوهش با هدف بررسي تأثير معاهدات سرمايه‌گذاري دوجانبه بر سرمايه‌گذاري خارجي در ايران تدوين گرديده است. براي اين منظور از رويكرد مدل جاذبه و الگوي اقتصاد سنجي پنل ديتا در دوره زماني 2002 تا 2020 استفاده شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه ارتباط مثبت و معني‌داري بين امضاي معاهدات سرمايه‌گذاري دوجانبه و جذب سرمايه‌گذاري خارجي در ايران وجود دارد. تحريم‌هاي اعمال شده عليه كشورمان جريانات ورودي سرمايه‌گذاري خارجي به ايران را به طور معني‌داري كاهش داده است. علاوه بر آن ارتباط مثبت و از نظر آماري معني‌داري بين متغيرهاي وجود اشتراكات زباني همچنين توليد ناخالص داخلي حقيقي كشورهاي مبدا سرمايه و جذب سرمايه‌گذاري خارجي در ايران وجود دارد.