پاتوس و حال‌وهواي بنيادين نزد هايدگر به‌سوي يك تربيت حالمند و تيماردارانه

در اين مقاله يافتگي و حال‌وهواي بنيادين را در نسبت با پاتوسِ ارسطويي تحليل كرده و از چنين تحليلي به تربيت حالمند و مجال‌دهنده پرداخته مي‌شود. ازاين‌رو مفهوم پاتوس را بررسي و با تفسير هايدگر از پاتوس به عمل متأثرشده و درعين‌حال كنشگر مي‌رسيم كه اگزيستانسيال بنيادين يافتگي را ترسيم مي‌كند كه با متأثرشدگي از چيزها، آدم‌ها و جهان پيراموني رفتار-عمل در بستر طرح‌افكني پرتاب‌شده مطرح مي‌شود. با اين تلقي احساسات و حال‌وهواهاي بنيادين به‌مثابه اموري بنيادين مطرح مي‌شوند كه سبب بيداري و رفتن به‌سوي امكان ديگر از هستي‌اند. ازاين‌رو بر اساس آموزه‌هاي هايدگر، تربيت حالمند با اساسي پنداشتن حال‌وهواهاي بنيادين، تربيت را در بستر جهان‌مندي و نسبت‌مندي با چيزها و ديگران و آري‌گوي به امكانات فهم مي‌كند كه به شيوۀ طرح‌افكني پرتاب‌شده، فهمي حالمند را ممكن مي‌سازد كه سبب گشودگي به هستي و امكانات متعدد تربيت بر اساس حال‌وهواها مي‌شود.