جداسازي، شناسايي و كشت سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از بافت چربي مرغ تخم‎گذار

مقدمه و هدف: امروزه شدت و سرعت توليد در مرغان تخم گذار باعث بروز ناهنجاري‎هاي متعدد از جمله مشكلات استخواني و اسكلتي ‌شده است كه زيان اقتصادي سنگيني را به‎دنبال دارد. انجام مطالعات روي سلول‌هاي بنيادي استحصال شده از مرغان تخم‎گذار مي‌تواند باعث بهبود شناخت و درك ما از مكانيسم‌هاي تمايزي و مولكولي در سطح سلولي در اين پرندگان شود. به‎همين منظور هدف از اين مطالعه، استحصال سلول‎هاي بنيادي مزانشيمي از بافت چربي مرغان تخم گذار و كشت اين سلول‌ها در شرايط آزمايشگاهي بود. مواد و روش‌‏ها: در اين تحقيق، سلول‎هاي بنيادي مزانشيمي طي شرايط استريل در محيط آزمايشگاه از بافت چربي احشايي مرغان تخم‎گذار (سويۀ هاي‎لاين w-36) جداسازي شد. سپس در شرايط محيط كشت استاندارد، سلول‌هاي موردنظر به‎وسيله تيمار با آنزيم كلاژناز از ساير سلول‌ها جدا شده بود. سلول‎هاي استحصال شده پس از چند ‌بار سانتريفيوژ كردن و خالص‎سازي، در محيط كشت DMEM-F12 حاوي سرم جنين گاوي 10% كشت داده شد. در طول 21 روز، براي بررسي عملكرد سلول‌هاي جدا شده و توانايي رشد و تكثير سلولي، روند رشد سلول‎ها و چگونگي تشكيل كلني سلولي مورد ارزيابي قرار گرفت. سلول‌ها تا 14 بار با مورفولوژي طبيعي پاساژ داده شدند. براي بررسي سرعت رشد سلول‌ها اين آزمون در پاساژهاي 2، 4 و 8 تكرار شد تا كاهش توانايي رشد سلول‌ها با افزايش سن، مورد بررسي قرار گيرد. يافته‎ها:  حدود 3 الي 4 روز بعد از كشت، سلول‌هاي چسبيده 70-80 درصد فلاسك را پر كردند. ميانگين روند رشد سلول‎ها در پاساژهاي 2، 4 و 8 به ترتيب برابر 37/03، 60/92 و 101/42 درصد كه نشان دهنده ارتباط، توانايي تكثير و خود نوسازي سلول‌هاي بنيادي با سن آن ها بود. بعد از گذشت 9 روز از كشت سلولي، تعداد كلني‎هاي تشكيل شده از سلول‌هاي حاصل از پاساژهاي 2 و 5 با غلظت‌هاي 175، 350 و 520 سلول در هر سانتي‎متر مربع پليت 6 خانه‎اي به‎ترتيب برابر با 22، 62 و 84 كلني بود. نتيجه‎گيري: نتايج اين تحقيق نشان داد كه سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي استحصال شده از بافت چربي مرغان تخم‎گذار، توانايي حفظ خصوصيات بنيادي خود در طي تقسيمات سلولي متعدد را دارند و مي‎توانند ساختار مورفولوژيكي و خصوصيات خاص خود از جمله عملكرد مربوط به رشد را حفظ نمايند.