تحليل قالي هوشنگ شاهي براساس رويكرد منظومه شبانه و روزانه ژيلبر دوران

اسطوره و خيال، دلالت هاي معنايي طرح و نقش قالي هاي تصويري هوشنگ شاهي را مي سازد كه ريشه اصلي، اين اسطوره ها و خيال پردازي هاي بافنده هنرمند، ترس از گذر زمان و تلاش براي كنترل آن است. ژيلبر دوران ترس را خاستگاه اصلي شكل گيري تخيلات بشري در طول اعصار دانسته و مرگ را بزرگترين ترس انسان معرفي كرده است. وي بر اين باور است، تصويرهاي ذهني هنرمند به دو منظومه، شبانه و روزانه تقسيم مي شوند. با توجه به نظام منظومه ها، پرسش پژوهش عبارتست از اينكه در قالي هاي هوشنگ شاهي چه رويكرد، تخيل اسطوره اي غالب است؟ پژوهش حاضر، به روش توصيفي-تحليلي به بررسي تعدادي از قالي هاي هوشنگ شاهي بر اساس رويكرد، دو قطبي تضادي (منظومه روزانه) و دو قطبي تعاملي (منظومه شبانه) ژيلبر دوران پرداخته است. جمع آوري اطلاعات از طريق منابع كتابخانه اي است. شناخت مفاهيم اسطوره اي طرح و نقش قالي هوشنگ شاهي با نگرش جديد از جمله اهداف اين پژوهش است. با توجه به يافته هاي پژوهش، مي توان نتيجه گرفت كه هنرمند بافنده، براي به تصوير كشيدن موضوع هوشنگ شاه از ساخت هاي تبيين شده توسط ژيلبر دوران استفاده كرده تا مطلوب خود، مضمون آرماني و جاودانگي را با تاكيد بسيار در قالي هوشنگ شاهي متجلي كند.