تاثير فرزندآوري بر ميزان مشاركت زنان متأهل در بازار كار ايران

زمينه و هدف: فرزندآوري يكي از عوامل مهم و تأثيرگذار بر ميزان مشاركت زنان در بازار كار است و مورد انتظار است كه با كاهش فرزندآوري و افزايش تحصيلات زنان ميزان مشاركت زنان افزايش يابد، اما اين رابطه در كشورها متفاوت بوده است؛ لذا هدف اصلي اين مطالعه تأثير فرزندآوري بر ميزان مشاركت زنان متأهل خانوار شهري ايران است. روش كار: مطالعه توصيفي- تحليلي و كاربردي حاضر به‌صورت مقطعي در سطح ملي با روشهاي پروبيت و پروبيت با متغير ابزاري در نرم‌افزار Stata-16 در سال 1402 انجام شد. حجم نمونه 16969 خانوار شهري ايران بود كه اطلاعات آن‌ها از بخش هاي مختلف پرسشنامه استاندارد هزينه و درآمد خانوارهاي شهري ايران استخراج شد. يافته ها: متغير فرزندآوري براي كل حجم نمونه ضريب منفي برابر با 28/2- داشت اما ضرايب فرزندآوري اول، دوم به ترتيب برابر با 20/2 و 17/2 بود. افزايش دستمزد پدر، درآمد خانوار، تحصيلات پدر، سن مادر و همچنين داشتن خانه شخصي، داشتن فرزند كمتر از ۲ سال و سالمند بالاي ۶۰ سال منجر به كاهش احتمال مشاركت زنان در بازار كار ايران شد. نتيجه‌گيري: فرزندآوري سوم به بعد باعث كاهش ميزان مشاركت زنان شد اما فرزندآوري اول و دوم منجر به افزايش ميزان مشاركت زنان گرديد لذا اين دغدغه كه فرزندآوري زنان منجر به كاهش ميزان اشتغال آنان در بازار كار مي‌شود تا فرزندآوري دوم در ايران وجود ندارد لذا اتخاذ سياست‌هايي براي افزايش فرزندآوري براي دستيابي به اين مهم پيشنهاد مي‌شود.