بررسي اثر كلر بر زنده ماني و تغييرات فراساختاري Acanthamoeba castellanii

مقدمه: از كلر به عنوان يك گندزداي موثر در از بين بردن ميكروارگانيسم‌هاي بيماري‌زا در سيستم تصفيه آب شهري استفاده مي‌شود. با اين حال مطالعات نشان داده‌اند كه Acanthamoeba از منابع آبي مختلف كشورمان علي‌رغم تصفيه جدا مي‌شود. در اين مطالعه به بررسي اثر غلظت‌هاي متداول كلر كه در سيستم تصفيه آب شهري استفاده مي‌شود بر زنده‌ماني Acanthamoeba castellanii و تغييرات فراساختاري ناشي از آن پرداخته شده‌است. روش‌ها: تروفوزوئيت‌ها و كيست‌‌‌‌‌‌‌‌هايAcanthamoeba در زمان‌هاي مختلف (30 دقيقه، 1 و 2 ساعت) با غلظت‌هاي مختلف (ppm10 1) هيپوكلريت كلسيم، مواجه شدند. براي بررسي تغييرات فراساختاري تروفوزوئيت آميب از ميكروسكوپ الكتروني نگاره و گذاره استفاده شد. نتايج و بحث: نتايج اين مطالعه نشان داد كه غلظت‌هاي متداول كلر قادر به از بين بردن كامل تروفوزوئيت‌ها و كيست‌هاي A. castellanii نمي‌باشند. همچنين كيست‌ها به غلظت‌هاي مختلف كلر مقاوم‌تر بوده و در زمان و غلظت برابر كلر، درصد كمتري از كيست‌ها در مواجه با كلر از بين مي‌روند. تغيير نفوذپذيري غشاي سلولي، كاهش تعداد پاهاي كاذب، افزايش ميتوكندري، واكوئله شدن سيتوپلاسم و تغيير در شبكه‌ي اندوپلاسمي از تغييرات فراساختاري ايجاد شده در آميب بود. اين مطالعه ضرورت بازنگري دستورالعمل بكارگيري گندزداهايي نظير كلر را در تصفيه‌ي سيستم آب شهري مطرح مي كند. چرا كه علاوه بر بيماري‌زا بودن آميب، مخزن بودن آن و انتقال عوامل ميكروبي حائز اهميت است.