تأثير روش نگهداري محلول نايل رد بر شدت فلوروسانس در تشخيص ليپيدهاي درون سلولي

نايل رد يك رنگ فلورسنت است كه براي تعيين ميزان ليپيد درون سلولي استفاده ميشود. اين روش ميتواند با دقت بالا مقادير بسيار كم ليپيد درون سلولي را شناسايي كند. اما شدت فلورسانس نايل رد با زمان تغيير ميكند و همين مساله استفاده از آن را براي مجموعه آناليزهايي كه در يك فاصله زماني انجام ميشوند با مشكل مواجه ميكند. با توجه به اينكه استفاده از محلول نايل رد تازه براي تمام آناليزها امكان پذير نيست. پس بايدروشهايي براي حفظ شدت فلورسانس محلول نايل رد بايد بكار گرفته شود تا بتوان از اين معرف با اطمينان براي آناليز ليپيد استفاده نمود. روش ها:در اين مطالعه محلول در دماي ℃ 20- نگهداري شد و سپس شدت فلورسانس محلول نايل رد با توجه به دو عامل زمان و تعداد دفعات ذوب و انجماد بررسي شده است. براي بررسي اثر زمان نگهداري، پس از 15،45،90 و 120 روز در دماي ℃ 20 - شدت فلورسانس محلول استوك قرمز نيل اندازه گيري شد. نتيجه و بحث: نتايج نشان داد كه شدت فلورسانس محلول نايل رد در اثر انجماد كاهش مييابد. اما اگر محلول منجمد شده تا زمان استفاده منجمد باقي بماند و فقط در هنگام مصرف ذوب شود، ميتوان آن را براي 120 روز نگهداري كرد و كاهش شدت فلورسانس كمتر از 10درصد خواهد بود. اما اگر به دفعات ذوب و منجمد شود (4 بار يا بيشتر) شدت فلورسانس تا حدود 80 درصد كاهش مييابد كه ديگر براي آناليز مناسب نيست. به دليل همين تغييرات شدت فلورسانس، براي هر مجموعه آناليز غلظت بهينه نايل رد براي رنگ آميزي ليپيد بايد تعيين شود. در صورتي كه از معرف منجمد شده (يكبار منجمد شده) استفاده شود براي محدوده غلظت ليپيد (روغن زيتون) صفر تا 4 ميكروگرم بر ميلي ليتر غلظت 0.05ميكروگرم بر ميلي ليتر از نايل رد مناسب است و ليپيد را بدرستي شناسايي و غلظت آن را تعيين مي‌كند.