تأثير خون مهره‌داران مختلف روي پارامترهاي توليدمثلي زالوي شرقي Hirudo orientalis

مقدمه: در بين بي‌مهرگان آب شيرين، زالوها يكي از گروه‌هاي اصلي موجودات زنده منابع آبي با توزيع جهاني است كه تقريباً در همه نوع زيستگاه‌هاي آب شيرين يافت مي‌شوند. تحقيق حاضر با هدف بررسي اثر گروه‌هاي آزمايشي خوني شامل اسب، گاو، گوسفند و مرغ روي پارامترهاي توليد مثلي زالوي شرقي با سه تكرار در سال 1398 صورت گرفته است. روش‌ها: در هر تكرار تعداد 10 پيش مولد در يك دوره 5 ماهه پرورش داده شد و در طي اين مدت يكبار تغذيه شدند. در پايان دوره، تعداد پيله‌ها و لاروهاي خارج شده شمارش شده و خصوصيات طول، وزن و قطر پيله‌ها اندازه‌گيري شدند. يافته ها: نتايج نشان داد كه در پارامترهاي رشد كمترين و بيشترين مقدار وزن نهايي مولدين پس از تغذيه، درصد افزايش وزن بدن و ضريب رشد ويژه به ترتيب در گروه آزمايشي خون مرغ (3.06، 461.5، 0.086) و خون اسب (5.22، 857.2، 0.113) بوده است (p 0.05). بررسي پارامترهاي توليدمثلي نشان داده كه كمترين و بيشترين مقدار وزن، قطر و طول پيله‌ها به ترتيب در گروه آزمايشي خون مرغ (0.205، 0.6 و 0.6و خون اسب (0.785، 1.16 و 1.5) بوده است (p 0.05). بررسي ميزان پروتئين كل در خون گاو و اسب نيز نشان داده كه تقريباً در محدوده مقدار استاندارد قرار دارد. نتيجه‌گيري: براساس نتيجه اين آزمايش و با توجه به پارامترهاي مورد بررسي، خون اسب و گاو داراي بهترين عملكرد توليد مثلي بوده و خون گوسفند و مرغ به دليل عدم تولد نوزاد از پيله‌هاي توليد شده، منابع غذايي مناسبي براي تكثير و پرورش زالوي شرقي نمي‌باشند.