مقايسه تركيب رژيم غذايي وزغ متغير Bufotes sitibundus در محيط درون و بيرون از غارها در غرب ايران

مقدمه: شرايط نسبتاً پايدار غارها مانند رطوبت و حداقل تغييرات دما، مكان مناسبي را براي توليدمثل، كسب غذا و دوري از دماي شديد در برخي حيوانات، از جمله دوزيستان بي‌دم كه غارزيان تصادفي محسوب مي‌شوند، فراهم مي‌كند. دوزيستان بي‌دم شكارچيان فرصت‌طلبي هستند كه از منابع غذايي با فراواني بيشتر در محيط اطرافشان تغذيه مي‌كنند. ر.ش ها: در پژوهش حاضر به بررسي رژيم غذايي وزغ Bufotes sitibundus (Pallas, 1771) ساكن محيط غار پرداخته شد، و ضمن معرفي اين گونه، گزينه‌هاي غذايي آن‌ها با نمونه‌هاي مشابه بيرون از محيط غار مورد مقايسه قرار گرفت. محتويات معده 37 نمونه وزغ به روش تخليه محتويات معده جداسازي و مجموعاً 469 گزينه غذايي تا حد راسته يا خانواده شناسايي شدند. يافته ها:بررسي محتويات معده نشان داد كه هر دو گروه وزغ اغلب از بندپايان خشكي‌زي تغذيه مي‌كنند. وزغ‌هاي بيرون از محيط غار رژيم غذايي متنوع‌تر و با فراواني بيشتري را نسب به نمونه‌هاي ساكن غار دارا بودند كه راسته بال‌غشائيان با 44.89 درصد و قاب‌بالان با 30.38 درصد داراي بيشترين فراواني بودند. در نمونه‌هاي ساكن غار، قاب بالان با 48.45 درصد و بال‌غشاييان با 13.40 درصد داراي بيشترين فراواني در بين گزينه‌هاي غذايي بودند. تنوع بيشتر گزينه‌هاي غذايي وزغ‌هاي بيرون غار نسبت به نمونه‌هاي ساكن غار انعكاسي از وضعيت بي‌مهرگان هر دو محيط است.نتيجه گيري: تنوع و فراواني كمتر گزينه‌هاي غذايي در محيط غار سبب به وجود آمدن رقابت غذايي شديدتر در محيط منحصر به فرد و با منابع انرژي پايين غار است. همچنين وجود طعمه‌هايي با اندازه‌هاي مختلف در بين گزينه‌هاي غذايي، نشان‌دهنده‌ي يك تغذيه فرصت‌طلبانه در اين وزغ مي‌باشد.