دخالت گيرنده سكرتاگوگ هورمون رشد (GHS-R1a) در تنظيم بيان mRNA ژن هاي RFRP-3 وGPR147 در هيپوتالاموس موش‌هاي صحرايي نر

مقدمه: به‌خوبي ثابت شده است كه سيستم گرلينرژيك اثر مهاري بر فعاليت توليدمثلي دارد. پپتيد وابسته به RF-amide-3 (RFRP-3) يكي از مهمترين نوروپپتيدهايي است كه توليدمثل پستانداران را تنظيم مي‌كند. مطالعات، وجود گيرنده گرلين به‌نام گيرنده سكرتاگوگ هورمون رشد (GHS-R1a) را در نواحي حاوي RFRP-3 در مغز نشان داده‌اند. بنابراين، ممكن است سيستم گرلينرژيك در كنترل توليدمثل از طريق RFRP-3 دخالت داشته باشد. هدف از اين مطالعه بررسي نقش احتمالي گيرنده‌هاي GHS-R1a در تنظيم بيان mRNA ژن RFRP-3 و گيرنده آن GPR147 در هيپوتالاموس موش‌هاي صحرايي نر بود. روش‌ها: 40 سر موش صحرايي نر ويستار به 8 گروه تقسيم شدند (5=n). هر گروه سالين، 2، 4-يا-8 نانومول گرلين (آگونيست GHS-R1a)، 5، 10 يا 20 نانومول D-Lys3-GHRP-6 (DLS) (آنتاگونيست GHS-R1a)، يا همزمان گرلين (4 نانومول) و DLS (10 نانومول) از طريق كانول كاشته شده در بطن سوم مغز دريافت كرد. هيپوتالاموس موش 2 ساعت پس از درمان براي ارزيابي سطوح mRNA ژنهاي RFRP-3 و GPR147 تشريح شد. يافته ها: يافته‌هاي ما نشان داد كه تزريق 4 نانومول (P 0.05) يا 8 نانومول (P 0.01) گرلين بيان mRNA-RFRP-3 را در مقايسه با گروه سالين به‌طور معني‌داري افزايش داد. درحالي‌كه تزريق 20 نانومول DLS به‌طور معني‌داري (P 0.05) سطح mRNA RFRP-3 را نسبت به گروه سالين كاهش داد. پيش تجويز DLS به حيوانات دريافت‌كنندۀ گرلين از اثرات گرلين در افزايش بيان RFRP-3 جلوگيري كرد. گرلين يا DLS هيچ اثر قابل‌توجهي بر سطوح mRNA-GPR147 هيپوتالاموس نداشتند. نتيجه گيري: فعالسازي حاد GHS-R1a بوسيله گرلين در بيان mRNA-RFRP-3 هيپوتالاموس نقش تحريكي دارد بدون آنكه تأثير قابل‌توجهي بر سطح mRNA-GPR147 داشته باشد.