تحليل فلسفي مهندسي تمدن در بستر جنگ اراده‌ها

تبيين فلسفه تاريخي از روابط اراده‌هاي سازمان‌يافته كه به قدرت تمدني تبديل مي‌شوند، مسئله‌ي ساده‌اي نيست. ظرفيت تمدن‌ها ازيك‌سو تابع قدرت كنش‌گري اراده‌هاي قاهر و ابزارهاي آن و ازسوي‌ديگر به مكانيزم گردش قدرت برمي‌گردد. چه طيفي از اراده‌ها و با چه ضريب نفوذي، مبدأ ظهور تمدن‌ها هستند؟ حركت تمدني، حاصل هماهنگي شبكه‌ي اراده‌هاي جهت‌يافته است. كنش‌گري اراده‌ها ضريب نفوذ يكساني ندارند؛ بلكه برخي به‌دليل قدرت روحي و عقلي، قاهرند؛ لذا ساخت جامعه، برآيند نفوذ قدرت برتر و پذيرش آن مي‌باشد. نظام اراده‌ها نيز در سه مقياس: «تاريخي، اجتماعي، فردي» محور تحولات مي‌باشند و در صورت هماهنگي بر محور واحد و عهده‌سپاري همدلانه به قوانين سازمان تمدني خود، جامعه در وضعيت تكاملي قرار گرفته و تمدن‌ها شكوفا مي‌شوند. فرايند ظهور تمدن‌ها، در يك ‌روند خطي صورت نمي‌گيرد، بلكه از بستر جدال اراده‌هاي دروني و بيروني عبور مي‌كند. اين پژوهش با روش تحقيقات كتابخانه‌اي و مطالعات نظري نشان مي‌دهد كه غلبه بر وضعيت موجود تمدني، با كنشگري اراده‌هاي سازمان‌يافته در مقياس فرد، در سه بعد «اخلاق، عقلانيت، رفتار» و در مقياس جامعه با توليد «علوم، ساختارها، تكنولوژي» متناسب با بافت بومي و ارزشي امكان‌پذير است.