پيش‌بيني اعتياد نوجوانان دختر به رسانه‌هاي اجتماعي بر اساس تاب‌آوري خانواده و جوعاطفي خانواده

هدف: پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني اعتياد به رسانه‌هاي اجتماعي بر اساس تاب‌آوري خانواده و جو عاطفي خانواده انجام شد. روش پژوهش حاضر همبستگي و از نوع پيش‌بين (تحليل تمييز) بود. روش: جامعه پژوهش شامل دانش آموزان دختر متوسطه (12 تا 18 سال) شهر اهواز بود كه از بين آنها 412 نفر انتخاب شدند كه 206 نفر در گروه داراي اعتياد به رسانه‌هاي اجتماعي و 206 نفر هم در گروه بدون اعتياد به رسانه‌هاي اجتماعي قرار داشتند. انتخاب گروه نمونه به روش نمونه‌گيري در دسترس انجام شد. ابزارهاي گردآوري داده‌ها شامل مقياس‌اعتياد به رسانه‌هاي اجتماعي برگن (BSMAS)، مقياس تاب‌آوري خانواده سيكسبي (FRAS) و پرسشنامه جو عاطفي خانواده هيل برن(EAF) بودند. براي تحليل داده‌ها از روش تحليل مميز استفاده شد. يافته‌ها: نتايج به دست آمده نشان داد كه تركيب خطي متغيرهاي پيش‌بين پژوهش قادر به پيش‌بيني عضويت گروهي نوجوانان داراي اعتياد به رسانه‌هاي اجتماعي و فاقد اعتياد به رسانه‌هاي اجتماعي بود. همچنين در تحليل تميز به روش گام‌به‌گام مشخص گرديد كه هر دو متغير پيش‌بيني كننده‌هاي معناداري (001/0 p) براي اعتياد به رسانه‌هاي اجتماعي هستند. نتيجه‌گيري: با توجه به نقش تاب‌آوري خانواده و جو عاطفي خانواده در اعتياد به رسانه‌هاي اجتماعي، كمك به افزايش تاب‌آوري خانواده و بهبود جو عاطفي خانواده مي‌تواند در پيشگيري و درمان اعتياد به رسانه‌هاي اجتماعي موثر باشد.