سنجش مشاركت سياسي مردم در الگوي فرهنگ سياسي ايران از ديدگاه نخبگان؛ مورد مطالعه: شهروندان تهراني

نخبگان فكري حد واسط بين مردم و نخبگان بروكراتيك و كارگزاران هستند و نقش مهمي در بهبود عملكردهاي سياسي با دريافت مطالبات مردم و ارائه راهكار به كارگزاران دارند. به نظر مي‌رسد وجود اختلاف بين ديدگاه مردم و نخبگان فكري سبب عدم ادراك فرهنگ سياسي و شناسايي الگوي مورد پذيرش در دو گروه شده است. هدف اين تحقيق سنجش مشاركت سياسي مردم در الگوي فرهنگ سياسي ايران از ديدگاه نخبگان فكري مي‌باشد. روش تحقيق بصورت آميخته انجام شده است. جامعه آماري بصورت هدفمند در بخش كيفي 30 نفر، و در بخش كمي 140 نفر از اساتيد علوم سياسي دانشگاه‌هاي استان تهران انتخاب شدند. جامعه آماري شهروندان شامل 704  نفر از شهروندان ساكن 352 محله شهر تهران است كه بصورت طبقه‌اي و تصادفي انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخت در بخش كمي و مصاحبه نيمه ساختاريافته در بخش كيفي بوده است. روايي و پايايي بصورت صوري و محتوايي و آلفاي كرونباخ تائيد شده است. تجزيه و تحليل داده‌ها از طريق آمار توصيفي و استنباطي انجام پذيرفته است. يافته‌هاي اين تحقيق نشان داد كه؛ الگوي فرهنگ سياسي ايران از ديدگاه نخبگان را مي‌توان در سه بعد، شش مؤلفه، و 43 شاخص‌ مجزا مطرح و ارائه نمود. هم چنين نتايج نشان داد كه، مشاركت شهروندان در الگوي مطروحه در بسياري از شاخص‌ها زياد بوده، ولي با پايگاه‌هاي اجتماعي مردمي رابطه معناداري دارد. همچنين نگرش شهروندان با پيش‌بيني مشاركت مردمي توسط نخبگان فكري در رتبه‌بندي شاخص‌ها با هم اختلاف معناداري را نشان داده است.