تحليل گفتماني اسلام سياسي امام خميني (ره) و اسلام سنتي سيد حسين نصر

اسلام به عنوان ايدئولوژي اي سياسي براي اولين بار با پيروزي انقلاب اسلامي محقق شد؛ اما آنچه در اين بين كمتر مورد توجه دارد تبيين چرائي و چگونگي شكل‌گيري و رشد انديشه اسلام سياسي مي باشد. گفتمان اسلام سياسي، بر اساس انديشه‌هاي امام خميني(ره)، بر ولايت فقيه، فقه و روحانيت به‌عنوان مفسران اصلي شريعت تاكيد دارد. اسلام سياسي فقاهتي نيز پس از انقلاب اسلامي با پشتوانه‌ امام خميني و روحانيت به‌عنوان قدرتمندترين گفتمان مطرح گرديد. اين گفتمان به آرامي نشانه‌ها و مفاهيم خود را در يك مناظره‌ سخت گفتماني و دررويارويي با گفتمان‌هاي ديگر تثبيت نمود. از سويي از ديرباز تلاش‏هاي بسياري براي حل چالش بين سنّت و مدرنيته صورت گرفته است. اصلي ترين سوالي كه در اين پژوهش به ذهن متبادر مي شود اين است كه اسلام سنّتي كه نصر بر آن اصرار مي‌ورزد با اسلام سياسي امامخميني(ره) كه معيار صحيح فهم معارف ديني است چه تفاوت هايي دارد؟كه يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه اسلام سنّتي و به‌طوركلي سنّت‌گرايي كه نصر بر آن اصرار مي‌ورزد با اسلام سياسي امام خميني(ره) كه معيار صحيح فهم معارف ديني است، در مسائل گوناگوني با هم چالش دارند.و سوال ديگر در اين خصوص است كه اسلام سياسي امام خميني با تأكيد بر جاودانگي و جامعيت دين و همچنين پويايي فقه شيعه در اثبات كارآيي دين بر چه مباحثي تاكيد دارد؟كه يافته ها حاكي از آن است كه اسلام سياسي امام خميني با تأكيد بر جاودانگي و جامعيت دين و همچنين پويايي فقه شيعه به دنبال اثبات كارآيي دين برآمده است.