بازخواني شرايط فرهنگي و ساختاري در انقلاب (تحليلي انتقادي بر رويكرد ساختار-كارگزار)

امروزه تعدد وتكثر نظريه هاي انقلاب به حدي است كه دسته بندي و فهم خود اين نظريه ها به نوعي كار علمي تبديل شده است. يك دسته بندي متداول از نظريه هاي انقلاب كه ريشه در نظريه هاي جامعه شناختي دارد دوگانه‌ي ساختاري-فرهنگي يا ساختار-كارگزار است. در اين دسته بندي نظريه هاي انقلاب يا با رويكرد ساختاري به تبيين انقلاب مي پردازند يا با رويكرد فرهنگي و كارگزاري. حول اين دوگانه و اعتبار آن مباحث گسترده اي صورت گرفته است. اين متن بررسي فرهنگي و ساختاري از انقلاب را در ارتباط تنگاتنگ با دو گزاره انقلاب ها فرا مي رسند و انقلاب ها ساخته مي شوند قرار داده و از رهگذر برقراري اين ارتباط به تعيين جايگاه هر يك از دو رويكرد فرهنگي و ساختاري و سپس بازتعريف موقعيت دو گزاره مذكور مي پردازد. به عبارتي از برقراري عامدانه چنين ارتباطي به عنوان يك روش سود مي جويد تا به درك روشن تري از آن دست يابد.