بررسي تغييرات فرهنگي و اجتماعي مصرف انرژي و راهكارهاي بهينه‌ سازي آن بر پايه سرمايه اجتماعي در آينده جمهوري اسلامي ايران

مقاله‌ي حاضر در باب موضوع نسبت الگوي مصرف انرژي و سرمايه اجتماعي در جمهوري اسلامي ايران است. مقاله حاضر توصيفي تحليلي بوده و از روش كتابخانه‌اي استفاده‌ شده است. اين روند رو به تزايد و افسارگسيخته‌ مصرف انرژي در كشورمان، نشان دهنده‌ي عقيم ماندن سياست‌هاي بهينه سازي الگوي مصرف بوده است؛ روند مصرف انرژي در كشور، ماهيت اجتماعي و فرهنگي دارد. مقاله حاضر بر پايه‌ي مفهوم سرمايه اجتماعي به بررسي بررسي تغييرات فرهنگي و اجتماعي مصرف انرژي و راهكارهاي بهينه‌سازي آن براي كاربست در فرايندهاي آتي سياست‌گذاري انرژي آينده در جمهوري اسلامي ايران پرداخته است. با توجه به آمارهاي رسمي منتشر شده سرمايه اجتماعي در جمهوري اسلامي ايران در قالب اعتماد افقي بالاست. لذا از طريق نشان دادن بحران در اين حوزه و هم‌رديف كردن آن با فجايع طبيعي تبليغات گسترده‌اي از طريق تشكل هاي مردم نهاد به وجود آورد و مردم را نسبت به عواقب آن در سطح ملي آگاه كرد. بدين ترتيب مي‌‌توان انتظار داشت كه در اين مرحله مردم نسبت به كاهش مصرف انرژي و سوخت هاي فسيلي آگاه شده و از اين طريق مصرف مردم ايران به سطح كشورهاي داراي اقتصاد پيشرفته نزديك شود. بدين طريق كه با در قالب مفهوم سرمايه اجتماعي سه راهكار به منظور كاربست هرچه بيشتر اين مفهوم در سياستهاي كاهش مصرف انرژي پيشنهاد گرديد كه شامل آموزش و تعميق الگوي بهينه سوخت و انرژي درگير سازي نهادهاي غيردولتي و مذهبي در حوزه مصرف انرژي ضرورت گذار به حكمراني مشاركتي در حوزه سيستم انرژي كشور مي‌باشد.