بررسي وضعيت مناسب‌سازي فضاهاي شهري جهت دسترسي جانبازان و معلولين (مطالعه موردي؛ ادارات دولتي شهر ايذه)

اصل تساوي تأمين دسترسي و فرصت‌هاي برابر براي آحاد جامعه يكي از اركان حقوق شهروندي و پيش‌نياز ساير خدمات است. اصل تساوي حقوق معلولين و افراد سالم حاكي از آن است كه تمامي افراد جامعه اهميت يكساني دارند و رفع اين نياز بايد اساس برنامه‌ريزي جوامع را تشكيل دهد. به همين منظور، پژوهش حاضر باهدف بررسي وضعيت مناسب‌سازي فضاهاي اداري شهر ايذه در جهت دسترسي مناسب معلولين تدوين شده است. پژوهش حاضر ازنظر هدف، كاربردي- نظري و به لحاظ ماهيت و روش، توصيفي ـ تحليلي مي‌باشد. نتايج نشان داد كه ميانگين رضايتمندي معلولين از فضاهاي اداري شهر ايذه كمتر از ميانگين فرض صفر (3) است و با توجه به ميانگين نمونه‌اي (2.91) به‌دست‌آمده و همچنين سطح معناداري كمتر از 0.05؛ درمجموع، معلولين از فضاهاي اداري شهر ايذه به لحاظ دسترسي مناسب راضي نيستند. همچنين طراحي محيط ادارات دولتي با توجه به آزمون تي كه ميانگين رعايت استانداردها را 2.54 و سطح معناداري آن را 0.001 نشان مي‌دهد، با استانداردها مطابقت ندارد. بين مشاركت معلولين و رعايت استانداردهاي مناسب‌سازي رابطه معنادار با ضريب همبستگي 0.592 وجود دارد. با استفاده از آزمون تي مشخص شد كه ميانگين اداراتي كه با امور معلولين در ارتباط هستند از سطح مناسب‌تري برخوردار بوده و ادارات بهزيستي، بنياد شهيد و امور ايثارگران، كميته امداد و تأمين اجتماعي به ترتيب 3.72، 3.48، 3.056 و 2.96 مي‌باشد. همچنين، به لحاظ مناسب‌سازي فضاهاي اداري براي معلولين، اداره بهزيستي رتبه يك و اداره آب و فاضلاب رتبه آخر را كسب نمودند.