رابطه گردشگري پايدارشهري و رفتارهاي اجتماعي محيط زيستي: (مورد مطالعه: شهر بوشهر)

يكي از راه هاي حفاظت محيط‌زيست در رابطه با محيط اجتماعي، توسعه و افزايش آگاهي‌هاي زيست محيطي در سطح جامعه و نيز تقويت فرهنگ زيست‌محيطي در سطوح مختلف اجرايي مي‌باشد. اهميت اين موضوع با بروز مسائل و مشكلات زيست محيطي در سطح محله‌اي و منطقه‌اي،بخصوص منطقه ي صنعتي پارس جنوبي، ضرورت اقدامات در جهت كاهش مصائب ناشي از آن و نياز به اطلاعاتي براي سياستگذاري‌ها، طرح‌ها و برنامه‌ريزي در جهت كاهش مشكلات زيست محيطي مشهود‌تر مي‌شود.هدف اين پژوهش بررسي رفتارهاي اجتماعي زيست محيطي وگردشگري پايدار شهري در شهر بوشهر مي باشد.چارچوب آن برگرفته از نظريات جامعه شناسي حفاظت ازمحيط زيست وروان شناسي حفاظت ازمحيط زيست مي باشد. اين مطالعه با روش توصيفي از نوع پيمايشي و با ابزار پرسشنامه محقق ساخته انجام و جامعه آماري 325456 نفر از شهروتدان شهر بوشهر مي باشند. تعداد نمونه مورد مطالعه با كمك فرمول كوكراين 381 نفر است كه با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي انجام شد.نتايج پژوهش نشان مي دهد بين متغيرهاي مستقلي چون ،شبكه هاي مشاركت مدني(r=0/214)،هنجارهاي اجتماعي(r=0/262)،اعتماد اجتماعي(r=0/253)، ورفتارهاي اجتماعي زيست محيطي كاركنان منطقه پارس جنوبي رابطه معناداري وجود دارد.