تأثير زيرساخت‌هاي شهري در ارتقا سطح رضايت‌مندي شهروندان (نمونه موردي: شهرهاي جديد انديشه و پرند)

گسترش شهرنشيني و تمركز امكانات در كلان شهرها مردم را ناگزير به سكونت در اين شهرها نموده است. حال آنكه همين افزايش جمعيت موجب ناامني ،بيكاري آلودگي هوا و محيط زيست شده است شهرهاي جديد در راستاي حل اين مشكلات و سازماندهي سرريز جمعيت تأسيس شده اند. بررسي زيرساختهاي شهري شهرهاي جديد، سبب مي گردد تا نقاط قوت و ضعف آنها استخراج گردد برنامه ريزي صحيح تري در راستاي جذب جمعيت شكل گيرد و ضريب ماندگاري در اين شهرها بالاتر رود بر همين اساس در اين پژوهش دو شهر جديد انديشه و پرند با هدف سنجش ميزان رضايتمندي شهروندان از زيرساختهاي شهري مورد بررسي قرار گرفته اند. تبيين معيارها و شاخصها از طريق مروري بر متون معتبر جهاني استخراج شده و ميزان رضايت از طريق پرسشنامه (۳۸۱ عدد) در هر شهر و پيمايش ميداني مورد بررسي قرار گرفته است. روش پژوهش توصيفي تحليلي بوده و به منظور بررسي شاخصها از روش تحليلهاي آزمون تي تك نمونه اي مدل تحليل عاملي و رگرسيون خطي در محيط نرم افزار Amos مورد تجزيه و تحليل اماري قرار گرفته اند. در ابتدا معناداري شاخصها مورد بررسي قرار گرفته است و سپس روش تحليل عاملي پرداخته و بار هر عامل استخراج گرديد با استفاده از روش رگرسيون خطي به اولويت بندي شاخص ها در محدوده هاي مورد مطالعه پرداخته شد. نتايج حاكي از آن است كه ميزان رضايت شهروندان از شاخص و زير شاخص هاي اكوسيستم و منظر شهري و فني موضوعي و در شهر انديشه شاخص و زير شاخصهاي عدالت و برابري و اكوسيستم و منظر شهري بالاتر از ساير عاملها بر رضايت شهروندان تاثير داشته اند. از سويي ديگر عاملهاي مالي اقتصادي، فني موضوعي و توسعه انساني در شهر جديد انديشه كمترين و دسترسي و شكل گيري فضايي و نهادي در شهر جديد پرند داراي كمترين ميزان رضايت در بين شهروندان است.