نقش شبكه‌هاي اجتماعي مجازي در گرايش به مشاركت در جنبش‌هاي اجتماعي نوين (مورد مطالعه: شهروندان شهر ياسوج)

هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش شبكه‌هاي اجتماعي مجازي در گرايش به مشاركت در جنبش‌هاي اجتماعي نوين در شهر ياسوج مي‌باشد. اين تحقيق، مقطعي و به روش پيمايشي در شهر ياسوج انجام شد. جامعه اين تحقيق شهروندان 15 سال به بالاي شهر ياسوج بود كه با توجه به موضوع تحقيق، روش نمونه‌گيري الكترونيكي از نوع احتمالي بوده است. نتايج نشان داد كه بين اعتماد به شبكه‌هاي اجتماعي مجازي، اطلاع‌رساني و ارتباط آسان شبكه‌هاي اجتماعي مجازي، سن، طبقه اجتماعي ـ اقتصادي و ميزان فعاليت در شبكه‌هاي اجتماعي مجازي و گرايش به مشاركت در جنبش‌هاي اجتماعي نوين رابطه مستقيم و معناداري وجود دارد، اما بين مؤلفه‌هاي جنسيت، تحصيلات افراد و نوع (موضوع) استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي و گرايش به مشاركت در جنبش‌هاي اجتماعي نوين تفاوت معناداري وجود نداشت. در مجموع چهار متغير درون معادله (اعتماد به شبكه‌هاي اجتماعي، اطلاع‌رساني و ارتباط آسان شبكه‌هاي اجتماعي، سن و ميزان فعاليت در شبكه‌هاي اجتماعي مجازي) مي‌توانند 26 درصد از واريانس متغير وابسته (گرايش به مشاركت در جنبش‌هاي اجتماعي نوين) را براي جامعه مورد مطالعه پيش‌بيني نمايند. نتايج حاكي از آن است كه جامعه ايران داراي پتانسيل جنبش‌هاي اجتماعي نوين مي‌باشد. منطقي‌ترين روش مواجهه با جنبش‌هاي اجتماعي نوين، تخليه و فهم مطالبات حاملان جنبش از طريق فراهم كردن بسترهاي قانوني و عرفي مناسب از سوي دولت مي‌باشد.