رابطه ابعاد مرضي و چهارگانه تاريك شخصيت (ساديسم، خودشيفتگي، جامعه‌ستيزي و ماكياوليسم) با ميانجي‌گري انعطاف‌پذيري روان‌شناختي در دانشجويان

زمينه و هدف: صفات چهارگانه تاريك شخصيت به عنوان يك مدل جديد و يكپارچه از تركيب نظريه هاي مختلف شخصيت تشكيل شده‌است. پژوهش حاضر با هدف تعيين ابعاد مرضي و چهارگانه تاريك شخصيت با ميانجي‌گري انعطاف‌پذيري روان‌شناختي در دانشجويان انجام شد.روش ها: پژوهش از نوع معادلات ساختاري بود. جامعه آماري آن كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد بروجرد در سال تحصيلي 1403-1402 بودند كه به روش نمونه گيري در دسترس230 دانشجو انتخاب شدند. پرسشنامه ابعاد مرضي شخصيت (PID-5)، پذيرش و عمل (AAQ-II)، چهارگانه كوتاه شخصيت (PDQ-4) استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از نر م افزار SPSS-24 و براي بررسي متغير ميانجي از تحليل مسير با Amos-24 استفاده شد.نتايج: بررسي ها نشان داد رابطه معني‌داري بين نمره كل ابعاد مرضي شخصيت با جامعه‌ستيزي (0/35=r) و ساديسم (0/49=r)  مشاهده شد (0/05 p). انعطاف‌پذيري روان‌شناختي با جامعه‌ستيزي (0/34=r) و ساديسم (0/37=r) رابطه داشت. همچنين تاثير مستقيم ابعاد مرضي شخصيت بر سه صفت تاريك خودشيفتگي، جامعه ستيزي و ساديسم تاييد شد. علاوه بر آن نقش ميانجي گر انعطاف‌پذيري روان‌شناختي در رابطه بين ابعاد مرضي شخصيت و صفت تاريك جامعه‌ستيزي مورد تاييد قرار گرفت (0/05 p).نتيجه گيري: شدت تأثير ابعاد مرضي شخصيت بر متغير ميانجي انعطاف‌پذيري روان‌شناختي قوي بود. ابعاد مرضي شخصيت و انعطاف‌پذيري روان‌شناختي بيشترين نقش را در تبيين ساديسم و جامعه‌ستيزي داشتند.