تأثير انرژي ‌هاي تجديد پذير، نوآوري ‌هاي تكنولوژيكي و كيفيت صادرات بر انتشار گاز دي اكسيد كربن

گرم ‌تر شدن كره زمين يكي از پيامدهاي انتشار گاز دي ‌اكسيدكربن، مي‌باشد كه بطور بالقوه تأثير چند بعدي بر اكوسيستم زمين و بشريت دارد. به طوري كه همه كشورهاي جهان در پي كاهش و كنترل ميزان آن، با استفاده از عوامل تاثيرگذار عمده در انتشار آن مي‌باشند. براي اين منظور، هدف اين تحقيق بررسي تأثير انرژي‌هاي تجديدپذير، نوآوري‌هاي تكنولوژيكي و كيفيت صادرات بر انتشار دي‌اكسيدكربن مي‌باشد. جهت برآورد اين تاثيرات، نمونه‌اي شامل 20 كشور خاورميانه و شمال آفريقا (MENA) در بازه زماني 2002-2020 با رويكرد اقتصادسنجي مدل خود رگرسيوني باوقفه‌هاي گسترده پانلي (Panel ARDL) مورد سنجش قرار گرفته است. سعي در بررسي عوامل موثر بر كاهش انتشار گاز دي‌اكسيد كربن دارد. نتايج برآوردي، بيانگر تأثيرگذاري منفي در كوتاه‌مدت و بلندمدت متغيرهاي مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير، نوآوري تكنولوژيكي و كيفيت صادرات بر انتشار گاز دي‌اكسيدكربن است. از بين متغيرهاي اصلي مورد بررسي، كيفيت صادرات، بيشترين ضريب تأثيرگذاري در كاهش انتشار دي‌اكسيدكربن را دارد و متغير رشد اقتصادي نيز به عنوان متغير كنترلي بيشترين تأثير مثبت و معني‌دار بر انتشار دي‌اكسيدكربن در كوتاه‌مدت و بلندمدت داشته است. آزمون هاي عليت گرنجري، بيانگر عليت يك طرفه از متغيرهاي مصرف انرژي‌هاي تجديد پذير، كيفيت صادرات، هزينه تحقيق توسعه و رشد اقتصادي به انتشار دي‌اكسيدكربن را تأييد مي‌كنند. با توجه به نتايج پژوهش، اجراي ابزارها و مكانيسم‌هاي قيمت‌گذاري دي‌اكسيدكربن براي توليد پاك و فعاليت‌هاي تجاري بين‌المللي، برنامه‌هاي آگاهي اجتماعي در سراسر كشور براي آموزش در مورد پيامدهاي منفي آلودگي، ترويج سياست‌هاي دولت براي تشويق استفاده از فناوري مدرن( فناوري ‌هاي كم مصرف انرژي و آلودگي) توصيه مي‌گردد.