ارزيابي مؤلفه‌هاي تاب‌آوري اجتماعي شهر در برابر زلزله مطالعه موردي: كلانشهر كرمانشاه

شهرها سيستم‌هاي پيچيده و متكي به هم هستند كه در برابر تهديدات ناشي از بلاياي طبيعي و انساني آسيب‌پذير مي‌باشند. كاهش قرار گرفتن در معرض خطرات طبيعي امروزه به يك هدف‌ مهم و گسترده در برنامه‌ريزي و مديريت بحران تبديل گشته است. هدف اصلي اين پژوهش، ارزيابي مؤلفه‌هاي تاب‌آوري اجتماعي شهر در برابر زلزله در كلانشهر كرمانشاه و ارائه راهكارهاي مؤثر در اين زمينه مي‌باشد. پژوهش از نوع توصيفي- تحليلي و از نظر هدف كاربردي است، جامعه آماري شهروندان شهر كرمانشاه مي‌باشند كه با استفاده از فرمول كوكران 385 نفر از شهروندان به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند‌، جهت گردآوري داده‌ها ‌از پرسشنامه استفاده شده است كه ميزان پايايي با استفاده از آلفاي كرونباخ 0.79 بدست آمده نشان‌دهنده‌ي پايايي خوب پرسشنامه مي‌باشد. در راستاي پاسخ‌ به مسئله تحقيق‌ از از مدل ماباك و براي نمايش نتايج خروجي به صورت نقشه از نرم‌افزار ArcGIS استفاده شده است. در اين پژوهش تاب‌آوري اجتماعي در چهار شاخص؛ آگاهي و دانش، مهارت، نگرش و سرمايه اجتماعي ‌مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان مي‌دهد، در شاخص آگاهي و دانش منطقه هفت در رتبه اول و منطقه دو در رتبه آخر؛ در شاخص مهارت، منطقه هشت در رتبه اول و ‌منطقه چهار در رتبه آخر؛ در شاخص نگرش منطقه چهار در رتبه اول‌ و منطقه دو در رتبه هشتم و در شاخص سرمايه اجتماعي منطقه سه در رتبه اول و منطقه يك در رتبه هشتم قرار‌ دارند.