كاربست برنامه‌ گفت‌ و شنودي ويژه‌ پرورش ادراك زيباشناختي دانشجو - معلمان دانشگاه فرهنگيان

پژوهش حاضر با هدف اجرا و سنجش ميزان اثربخشي «برنامه‌ آموزشي گفت و شنودي ويژه‌ پرورش ادراك زيباشناختي دانشجو-معلمان»، به روش روايي هنرمحور انجام شد. ده تن از دانشجو - معلمان دانشگاه فرهنگيان كه با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شده بودند، برنامه‌ آموزشي ويژه‌ پرورش ادراك زيباشناختي را تجربه و داده‌هاي خود را در كارپوشه‌هاي شخصي ثبت كردند. به‌منظور سنجش ميزان اثربخشي برنامه، نخست كارپوشه‌ دانشجو-معلمان مجموعاً توسط پنج تن از صاحب‌نظران موضوعي در حوزه‌ هنر كه با روش «نمونه‌گيري هدفمند» انتخاب شده بودند ارزيابي شدند. سپس پژوهشگر به ارزيابي كارپوشه‌ها پرداخت. با استناد به داده‌‌هاي موجود در كارپوشه‌ هر يك از دانشجو-معلمان، نشانه‌هاي اثربخش‌بودن يا نبودن تكليف‌هاي يادگيري آرتاگرافيك در ارتقاي ادراك زيباشناختي، با در نظر گرفتن چهار مقياس چهار رتبه‌اي (بسيار زياد، زياد، محسوس و ناچيز) مورد قضاوت نهايي قرار گرفتند. يافته‌‌‌‌ها نشان دادند برنامه‌ آموزشي ويژه‌ پرورش ادراك زيباشناختي مبتني بر تعليم و تربيت گفت‌وشنودي، با تكليف‌هاي يادگيري آرتاگرافيك، بـه‌خوبي از سوي دانشجو-معلمان مورد پذيرش واقع شد و توانست ادراك زيباشناختي دانشجو-معلمان را در اين ابعاد افزايش دهد: دقت به جنبه‌هاي فرمال؛ توان بازنمايي و رمزگذاري جنبه‌اي از تجربه‌هاي زيسته در آثار هنرهاي بصري و مسئوليت پرده‌‌برداشتن يا رمزگشايي از آن  با شرحي به‌ شكل مكتوب و شفاهي؛ قدرت ابراز خويشتن و تبديل احساسات به كلمات؛ تأمل و واكاوي خويشتن؛ تعامل و درك جهان ديگران.