تأثير بازي‌هاي بومي و محلي در كيفيت اوقات فراغت و نيك‌زيستي فردي دانش‌آموزان (مطالعۀ موردي: دانش‌آموزان دختر مقطع ابتدايي شهرستان سلماس)

اين پژوهش با هدف بررسي تأثير بازي‌هاي بومي و محلي در كيفيت اوقات فراغت و نيك‌زيستي فردي دانش‌آموزان دختر مقطع ابتدايي انجام شد. روش تحقيق كمّي و از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل و آزمايش است. جامعۀ‌ آماري را دانش‌آموزان پايه‌هاي پنجم و ششم مدرسۀ دخترانۀ ابتدايي ستايش شهرستان سلماس (استان آذربايجان غربي) در سال تحصيلي 1400-1401 تشكيل مي‌دهند و نمونۀ آماري به روش نمونه‌گيري در دسترس از پايه‌هاي پنجم و ششم اين مدرسه در دو گروه كنترل و دو گروه آزمايش انتخاب شد كه هر گروه شامل پانزده نفر بود. ابزار گردآوري داده‌ها پرسش‌نامه‌هاي محقق‌ساختۀ كيفيت ‌اوقات فراغت و پرسش‌نامۀ استاندارد نيك‌زيستي جان‌ تراويس بود. روايي پرسش‌نامۀ محقق‌ساختۀ كيفيت اوقات فراغت را پنج نفر از اساتيد مديريت ورزشي تأييد كردند و پايايي آن 0.94 و پايايي پرسش‌نامۀ استاندارد نيك‌زيستي 0.83 به‌دست آمد. در روش اجراي تحقيق، گروه‌ها به‌مدت هشت‌ هفته و در هر هفته يك جلسه به‌مدت 45 دقيقه، علاوه‌بر كلاس درسي تربيت‌بدني، يك بازي بومي و محلي انجام دادند. براي توصيف وضعيت موجود از يافته‌هاي توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) و به‌منظور تحليل فرضيه‌هاي پژوهش از تحليل كوواريانس چندمتغيره با رعايت پيش‌فرض‌هاي آماري با استفاده از نرم‌افزار اس‌پي‌اس‌اس وي ۲۶ انجام شد. نتايج تحقيق نشان دادند كه بازي‌هاي بومي و محلي در گروه آزمايش توانسته است مؤلفه‌هاي كيفيت اوقات فراغت و نيك‌زيستي فردي دانش‌آموزان دختر پايه‌هاي پنجم و ششم ابتدايي را افزايش دهد (001/۰ P)؛ بنابراين بازي‌هاي بومي و محلي در كيفيت اوقات فراغت و نيك‌زيستي فردي دانش‌آموزان دختر ابتدايي تأثير مثبت و معني‌دار دارد.