تأثير فعاليت‌هاي بدني ادغام‌شده با بازي‌وارسازي در كيفيت اوقات فراغت دانش‌آموزان (مطالعۀ موردي: دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطۀ شهر اردبيل)

امروزه با گسترش روزافزون فنّاوري و افزايش نيازهاي رواني و جسمي جوانان، توجه به ارتقاي كيفيت زندگي آنان به يكي از اولويت‌هاي اجتماعي تبديل شده است. بر‌اين‌اساس، پژوهش حاضر به‌منظور بررسي تأثير فعاليت‌هاي بدني ادغام‌شده با گيميفيكيشن در كيفيت اوقات فراغت دانش‌آموزان انجام شد. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي بود و با روش نيمه‌تجربي و با استفاده از پرسش‌نامۀ اوقات فراغت ابراهيمي و همكاران اجرا شد. جامعۀ ‌آماري شامل دانش‌آموزان دختر مقطع دورۀ دوم متوسطۀ شهر اردبيل بود كه 30 نفر به‌صورت نمونه‌گيري دردسترس انتخاب و به دو گروه 15 نفريِ آزمايش و كنترل تقسيم شدند. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آزمون‌هاي پارامتريك شاپيروويلك، آناليز واريانس دوسويه و تعقيبي بونفروني در سطح معناداري (0.05P ) با استفاده از نرم‌افزار SPSS 26 استفاده شد. بررسي‌ها نشان داد عوامل زمان و گروه به همراه تعامل بين زمان و گروه، تأثيرات معناداري در مهارت‌هاي تصميم‌گيري، آگاهي از فراغت، روابط اجتماعي و خودآگاهي داشتند. اين تأثيرات به‌صورت آماري در تمامي مؤلفه‌ها با سطوح معني‌داري P 0.001 و اندازۀ تأثيرات متغير d=0.935)، d=0.898، d=0.934 و (d=0.937 براي مهارت تصميم‌گيري، آگاهي از فراغت، روابط اجتماعي و خودآگاهي به‌ترتيب نشان داده شد. اين يافته‌ها اهميت زمان و تفاوت‌هاي بين گروه‌ها را در توسعه و بهبود اين مهارت‌ها برجسته مي‌كنند و تأكيد مي‌كنند كه تعامل بين زمان و گروه نيز در اين پيشرفت نقش دارد. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده از پژوهش، نتيجه گرفته مي‌شود كه ادغام تمرينات ورزشي با گيميفيكيشن، به‌طور معناداري موجب افزايش كيفيت اوقات فراغت دانش‌آموزان مي‌شود