تاثير هشت هفته تمرين اختياري در محيط غني سازي شده بر بيان پروتئين AGEs، تجمع آميلوئيد بتا و ميزان مرگ سلولي در هيپوكمپ رت هاي نر نژاد ويستار مبتلا به ديابت نوعIII

زمينه و هدف: آلزايمر يك بيماري نورواندوكريني مرتبط با پيام رساني انسولين است و به دليل ارتباط اين بيماري با مقاومت به انسولين، اصطلاح ديابت نوع III يا مغزي رايج شده است. تجمع محصولات نهايي گليكاسيون پيشرفته (AGEs) با پيري، التهاب و بيماري هاي تخريب عصبي در ارتباط است و AGEs، تجمع اليگومر آميلوئيد را در مغز و مسموميت عصبي را باعث مي شود. تاثير فعاليت هاي بدني بر بهبود  فعاليت مغز مشخص شده، اما اثر تمرينات اختياري در محيط غني سازي شده، كم تر بررسي گرديده است. هدف از پژوهش حاضر، تاثير هشت هفته تمرين اختياري در محيط غني سازي شده بر بيان پروتئين AGE، آميلوئيد بتا و ميزان مرگ سلولي در هيپوكمپ رت هاي نر نژاد ويستار مبتلا به ديابت نوع III بود. روش تحقيق: تعداد 20 سر رت نر 10 هفته اي، به شكل تصادفي به چهار گروه شامل كنترل سالم،  شم، كنترل ديابت نوع III و ديابت نوع  III+ تمرين اختياري در محيط غني سازي شد؛ه تقسيم شدند. گروه مداخله، دو  ساعت در روز به مدت هشت هفته به تمرين در قفس پرداختند. براي تحليل داده ها از آزمون تحليل واريانس يك راهه و آزمون تعقيبي توكي در سطح معني داري 05/0≥p  بهره برداري گرديد. يافته ها: تمرين اختياري در محيط غني سازي شده باعث  كاهش  معني دار بيان پروتئين AGE و تجمع آميلوئيد بتا در هيپوكمپ شد (0/0001=p) و نرخ مرگ سلولي را در  مقايسه با گروه كنترل ديابت نوع III، كاهش (0/0001=p) داد. نتيجه گيري: به نظر مي رسد تمرين در محيط غني شده، AGE و آميلوئيد بتا را از طريق بهبود مقاومت به انسولين و افزايش توليد انسولين، تغيير مي دهد و اثرات مطلوبي بر كاهش ميزان مرگ سلولي و بهبود عملكرد شناختي در ديابت نوع III دارد.