رويكرد مشاركتي در مديريت سيلاب نواحي كوهستاني (مورد مطالعه: روستاي سيجان، كرج)

در سال‌هاي اخير، يك تحول پارادايمي در رويكرد برنامه ريزي از بالا به پايين به سمت برنامه‌ريزي پايين به بالا صورت پذيرفته است. بنابراين , يك تغيير اساسي از راهبردهاي تحميلي به يك رويكرد مشاركتي توسط جوامع محلي صورت پذيرفته است. بر اين اساس هدف اين مطالعه داراي دو رويكرداست : اول درك جامعه محلي روستاي سيجان نسبت به خطرات سيل و ثانيا بررسي چگونگي واكنش آنان در مقابله با بحران سيل و اينكه چگونه اين دانش مي‌تواند در برنامه‌ريزي و مديريت بلاياي آينده  در روستاي سيجان شهرستان كرج مورد استفاده قرار گيرد.روش اين پژوهش كاربردي، اكتشافي، توصيفي و تحليلي است. از جنبه هدف نيز  رويكرد اين مقاله كاربردي مي باشد از جنبه جمع آوري اطلاعات به ويژه شناسايي زمينه هاي مشاركت روستاييان در كاهش مخاطرات ناشي از سيل، تحقيق از نوع اكتشافي است. به لحاظ توصيف ويژگيهاي جامعه مورد مطالعه و فرآيند توسعه مديريت مشاركتي در مناطق روستايي از نوع توصيفي است. به منظور دستيابي به اين اهداف، ارزيابي روستايي مشاركتي ( pra )، مصاحبه‌ها و مشاهدات به عنوان تكنيك جمع‌آوري داده‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. سپس با مشاركت اهالي روستا  نسبت به تدوين مدل آسيب پذيري روستائيان از سيل روستاي سيجان بر اساس رويكرد مشاركتي اقدام گرديد.همچنين به منظور ارزيابي اهميت و ارتباط عوامل كاهنده سيل روستاي سيجان نظرات مشاركت كنندگان در قالب طيف ليكرات استخراج و در قالب نمودار ون تدوين گرديد. اين مطالعه نشان داد كه در ميان شركت كنندگان اتفاق‌نظر وجود دارد كه سيل يك فرآيند طبيعي است، اما فعاليت‌هاي انساني خطرات سيل را افزايش مي‌دهند.همچنين در اين مطالعه مشخص گرديد كه مردم روستاي سيجان استراتژي‌هايي را پيشنهاد كردند كه بايد براي مقابله با مخاطرات ناشي از سيل در آينده مورد استفاده قرار گيرند . اين استراتژي ها مي تواند در شرايط محتمل وقوع بحران مورد توجه قرار گرفته و زمينه را براي جلوگيري از  كاهش اثراث وقوع بحران در آينده در سطح منطقه فراهم آورد