تاثير پديده مصرف گرايي بر تحولات كالبدي مسكن روستايي(مورد مطالعه: روستاهاي بخش كجور شهرستان نوشهر)

گسترش مصرف‌گرايي در عصر حاضر منجر به بروز تغييرات گسترده در سبك زندگي جوامع روستايي گرديده است. امروزه يكي از دغدغه‌هاي مهم در جوامع روستايي، مسأله گرايش شديد روستاييان به مصرف‌گرايي در مقابل ماهيت توليدگرايي آنها مي‌باشد. همچنين به نظر مي‌رسد كالبد مسكن روستايي نيز تحت تاثير مصرف‌گرايي روستاييان، دچار تغيير و تحولاتي گرديده است. پژوهش حاضر در نظر دارد با بررسي رابطه بين پديده مصرف‌گرايي و تحولات كالبدي مسكن در مناطق روستايي بخش كجور، ميزان تاثير گسترش مصرف‌گرايي را بر الگوي مسكن روستاهاي اين منطقه تبيين نمايد. اين پژوهش از حيث ماهيت از نوع تحقيقات توصيفي-همبستگي است. روش گردآوري داده‌ها نيز به صورت كتابخانه‌اي و ميداني از طريق توزيع پرسشنامه بوده است. داده‌هاي جمع آوري شده توسط نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. پس از بررسي نرمال بودن داده‌ها از طريق آزمون كولموگروف-اسميرنوف، با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون رابطه بين شاخص‌هاي مصرف‌گرايي(بعد اجتماعي و بعد اقتصادي) و شاخص‌هاي تحولات كالبدي مسكن روستايي بخش كجور مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصل از تحقيق نشان مي‌دهد كه در مجموع همبستگي با مقدار 874/0 بين دو متغير وجود داشته و اين بيانگر تاثير بسيار زياد آثار پديده مصرف‌گرايي بر تحولات كالبدي مسكن در روستاهاي نمونه بخش كجور است. سپس با بررسي رابطه تك تك شاخص‌هاي دو متغير با يكديگر، بيشترين همبستگي مربوط به رابطه شاخص خشنودي و رضايت دروني با شاخص كيفيت بناي مسكن روستايي با آماره پيرسون 923/0 و كمترين همبستگي مربوط به رابطه شاخص تنوع طلبي با شاخص مقاومت مسكن روستايي با آماره پيرسون 439/0 مي‌باشد. در نهايت مي‌توان گفت بين تمامي شاخص‌هاي مصرف‌گرايي و تحولات كالبدي مسكن روستايي رابطه‌ همبستگي مستقيم و با شدت نسبتا قوي وجود دارد.