برنامه‌ريزي راهبردي توسعه گردشگري در پهنه جنوبي استان اذربايجان غربي (شهر مياندوآب)

برنامه ريزي راهبردي و استراتژيك به عنوان يك ابزار جهت پاسخگويي به مشكلات پيش روي صنعت گردشگري براي رسيدن به اهداف مطلوب در آينده مي تواند موثر واقع گردد و اين صنعت بدون دود و نامرئي مي تواند باعث تحولاتي در بخش كشاورزي، توسعه و رشد اقتصادي در سطح شهرها گردد. در پژوهش حاضر براي برنامه‌ريزي راهبردي توسعه گردشگري از قابليت و مزاياي مدل راهبردي متاسوات استفاده شده است. با توجه به رويكرد پژوهش حاضر، نوع تحقيق كاربردي و روش آن توصيفي- تحليلي است. روش جمع‌آوري داده‌ها به صورت كتابخانه‌اي و پيمايشي مي‌باشد. جهت تدوين راهبردهاي توسعه، اهداف، منابع و توانايي و عوامل محيطي از مدل Meta- Swot استفاده شده است. يافته ها بر اساس نقشه رقابتي حاصل از متاسوات منعكس كننده اين مطلب است كه مهمترين رقيب شهر مياندواب از لحاظ توسعه گردشگري شهر بوكان و مهاباد مي باشد. همچنين براي دست يافتن به يك فضاي گردشگري و پايدار در شهر مياندوآب نيازمند توجه بيشتر به موقعيت جغرافيايي و استراتژيك شهر به عنوان يك متغير باارزش‌تر، نادرتر و غيرقابل جايگزين تر كه از بالاترين تناسب راهبردي برخوردار مي‌باشند. الزامي است. از سوي ديگر، متغيرهاي ضعف سياست گذاري هاي كلان در مديريت، عدم اختصاص بودجه و ضعف اساسي در زيرساخت ها از  بزرگ‌ترين مانع شهر مياندوآب به عنوان مؤلفه محيطي كلان براي رسيدن به توسعه گردشگري و فضاي پايدار محسوب مي‌شود.