سازوكار ايدئولوژي فارسي‌زدايي در افغانستان

در اين پژوهش، تعامل دولت‌هاي افغانستان در يك‌صد سال گذشته با زبان فارسي به‌عنوان زبانِ فرهنگ، تمدن و تعامل مردم افغانستان بررسي شده است. اين پژوهش به اين پرسش پاسخ خواهد داد كه حاكمان افغانستان به‌عنوان مسئولان بخشي از خاستگاه زبان فارسي، چگونه تعاملي با زبان فارسي داشته و چرا سياست فارسي‌زدايي را برگزيده‌اند؟ اين پژوهش، براساس چهارچوب نظري ايدئولوژي زبان و سياست نظريه آلتوسر انجام شده است. از ديدگاه آلتوسر، ايدئولوژي به‌عنوان يك مجموعه زباني و ساختاري مطرح است و به نظامي از انديشه‌ها گفته مي‌شود كه مردم از طريق آن به تجربه‌هاي زندگي‌شان در جهان ساختار مي‌بخشند. اين پژوهش با روش جامعه‌شناسي معرفتي و تاريخي انجام شده است. يافته‌هاي پژوهش براساس داده‌هاي تاريخي، نشان مي‌دهد پيوند سياست حكومت‌هاي افغانستان با زبان فارسي در آغاز ناگزير از پناه گزيدن در سايه زبان فارسي بوده است؛ طوري‌كه پس از شكل‌گيري تفكر انحصار قدرت در افغانستان، زبان فارسي بيگانه‌پنداري شده است.