تعيين نقش انسجام و جهت‌گيري ارتباطي خانواده در هويت ايراني-اسلامي نوجوانان

هدف از اين پژوهش تعيين نقش انسجام و جهت‌گيري ارتباطي خانواده در هويت ايراني‌ـ‌اسلامي نوجوانان بود كه به روش توصيفي‌ـ‌همبستگي اجرا شد. جامعه آماري نوجوانان شهر اصفهان در نيمه دوم سال 1402 بودند. براساس فرمول كوكران و با در نظر داشتن احتمال ريزش، 398 به روش تصادفي خوشه‌اي انتخاب شدند و به‌صورت گروه‌هاي كلاسي، پرسشنامه هويت ايراني‌ـ‌اسلامي راشدي و همكاران (1400)، پرسشنامه انسجام خانواده ساماني (1381) و پرسشنامه الگوي ارتباطات خانواده ريچي و فيتزپاتريك (1990) را تكميل نمودند. تجزيه‌وتحليل آماري با كمك نسخه 26 نرم‌افزار و به روش تحليل رگرسيون چندگانه انجام شد. نتايج نشان داد هويت غالب در نوجوانان شهر اصفهان، هويت اسلامي است. همچنين، براساس نتايج به‌دست‌آمده انسجام خانواده (67.9 = r2) و جهت‌گيري گفت‌و‌شنود (2.7 = r2) قادر به پيش‌بيني معنادار هويت ايراني نوجوانان بودند (0.001 p). همچنين، انسجام خانواده (51.8 = r2)، جهت‌گيري‌هاي گفت‌و‌شنود (4.2 = r2) و همنوايي (0.6 = r2) قادر به پيش‌بيني معنادار هويت اسلامي نوجوانان بودند (0.05 p) و درنهايت، تنها انسجام خانواده (66.4 = r2) قادر به پيش‌بيني معنادار هويت ايراني‌ـ‌اسلامي نوجوانان بود (0.001 p). بر اين اساس، لازم است در راستاي دستيابي به هويت ملي سالم در نوجوانان اقداماتي در زمينه افزايش انسجام و اصلاح جهت‌گيري ارتباطي خانواده انجام گيرد.