نسبت سياست هاي حاشيه نشيني و هويت ساكنان حاشيه - مورد مطالعه حاشيه نشيني تهران

نسبت سياست‌هاي حاشيه‌نشيني با هويت ساكنان حاشيه(مورد مطالعه حاشيه‌نشيني شهر تهران)موضوع و مسئله: مقاله حاضر درصدد شناسايي اختلاف‌هاي مفهومي حول هويت حاشيه‌نشينان در بين سياست‌هاي حاشيه‌نشيني، ديدگاه كاركنان و فعالان فرهنگي در شهرداري‌ها و سراي محله‌ها و ديدگاه خود حاشيه‌نشينان است.روش: از روش تحليل تماتيك كلارك و براون در اين پژوهش استفاده شده است و داده‌ها به صورت هدفمند از موارد ويژه انتخاب شد كه شامل اسناد مرتبط با سياست‌هاي حاشيه‌نشيني، مصاحبه نيمه‌ساختار يافته با 48 نفر از حاشيه‌نشينان و 25 نفر از كاركنان و فعالان فرهنگي در شهرداري و سراي محله در مناطق 2، 4، 12، 18 و 19 تهران مي-شود. نتايج: يافته‌ها نشان مي‌دهد كه در سياست‌هاي حاشيه‌نشيني هويت حاشيه‌نشينان بر مبناي دو تم اصلي عصبيت محلي و آزادي – خلاقيت و در ديدگاه كاركنان و فعلان فرهنگي بر اساس ويژگي‌هايي چون همبستگي‌ قوي محلي، بلاتكليفي، نظم‌گريزي، و... تشكيل شده است. اما مصاحبه با حاشيه‌نشينان نشان داد هويت آنها با مفهوم كار پيوند اساسي دارد. همبستگي حاشيه‌نشينان مثل هر جاي ديگر شهر يك همبستگي عادي است اما همبستگي قوي محلي حاشيه‌نشينان زماني شكل مي‌گيرد كه احساس كنند كار آن‌ها از طريق نظم جديدي تهديد مي‌شود. مقامت آن‌ها در برابر تهديد ايجاد وضعيت بلاتكليفي و نظم‌گريزي است. بدين‌ترتيب در اين نوشته مشخص شد در ميان عامل‌هاي گوناگون پيچيدگي سامان‌دهي حيات حاشيه‌نشيني تفاوت در پنداره‌هاي بنيادي در دو سوي سياست‌هاي حاشيه‌نشيني و هويت حاشيه‌نشينان نيز مي‌تواند عاملي قابل تأملي باشد. در حقيقت هويت حاشيه‌نشينان در چارچوب سياست‌هاي حاشيه‌نشيني آن چيزي نيست كه واقعيت ويژگي‌هاي هويتي حاشيه‌نشينان نشان مي‌دهد.واژگان كليدي: سياست‌هاي حاشيه‌نشيني، عصبيت محلي، توسعه مشاركتي، نظم‌گريزي، همبستگي ناخودآگاهانه محلي، تحليل تماتيك