تدوين بستۀ آموزش شادكامي اسلامي: ارزيابي اثربخشي آن بر سازگاري زناشويي و تاب‌آوري زوجين داراي تعارض زناشويي

پژوهش حاضر با هدف تدوين بستۀ آموزش شادكامي اسلامي و ارزيابي اثربخشي آن بر سازگاري زناشويي و تاب‌آوري زوجين داراي تعارض زناشويي انجام گرفت. روش پژوهش در بخش كيفي، تحليل مضمون به روش استقرايي و در قسمت كمي نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دورۀ پيگيري دوماهه بود. جامعۀ آماري پژوهش شامل زنان داراي تعارض زناشويي مراجعه‌كننده به مراكز مشاورۀ منطقۀ شرق تهران در شش‌ماهۀ اول 1399 بود. در اين پژوهش، 26 زوج به روش نمونه‌گيري چندمرحله‌اي انتخاب و با گمارش تصادفي در گروه‌هاي آزمايش و گواه جاي‌دهي شدند (28 نفر در گروه آزمايش و 24 نفر در گروه گواه). گروه آزمايش مداخلۀ بستۀ آموزش شادكامي اسلامي (8 جلسه) را طي دو ماه دريافت كردند. پرسشنامه‌هاي مورد استفاده شامل پرسشنامۀ تعارض زناشويي (MCQ)، پرسشنامۀ وضعيت زناشويي (MSQ) و پرسشنامۀ تاب‌آوري (RQ) بود. داده‌ها به شيوۀ تحليل واريانس آميخته به‌وسيلۀ نرم‌افزار آماري SPSS23 تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد بستۀ آموزش شادكامي اسلامي، از نظر متخصصان داراي روايي محتوايي و اجرايي مناسب است. همچنين نتايج بيانگر آن بود كه آموزش شادكامي اسلامي بر سازگاري زناشويي و تاب‌آوري زوجين داراي تعارض زناشويي تأثير دارد (0.0001 p)؛ چنان‌كه اين مداخله به بهبود سازگاري زناشويي و تاب‌آوري زوجين منجر شده است. براساس يافته‌ها، آموزش شادكامي اسلامي با ايجاد ارتباط امن، حمايت‌كننده و همدلانه، آموزش مفهوم بخشش، توجه به پيامدهاي مثبت صبر و شناسايي توانمندي و استعدادهاي ذاتي زوجين در دسترسي به شادكامي، روشي كارآمد در جهت بهبود سازگاري زناشويي و تاب‌آوري زوجين است.