بررسي عوامل مرتبط با رفتارهاي پيشگيري كننده از كرونا در زنان حاشيه شهر مشهد با استفاده از مدل ارتقا سلامت پندر

زمينه و هدف: پاندمي ويروس كرونا از پايان سال 2019 تا‌كنون در سطح جهان وضعيت فوق‌‌العاده به وجود آورد كه بحران بي‌سابقه‌ اجتماعي، سياسي و اقتصادي را در پي داشت. در حال حاضر مهم‌ترين راهكار مقابله با اين پاندمي رعايت كامل پروتكل‌هاي بهداشتي در كنار واكسيناسيون عمومي است كه لازمه آن آگاهي‌بخشي به جامعه و تغيير رفتارهاي بهداشتي و اجتماعي مردم است. مطالعه حاضر به منظور بررسي عوامل مرتبط با رفتارهاي پيشگيري كننده از كرونا در زنان حاشيه شهر مشهد با استفاده از مدل ارتقا سلامت پندر انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تحليلي مقطعي كه در سال 1400 انجام شد، 300 زن ساكن حاشيه شهر مشهد به روش نمونه گيري چندمرحله اي، كه نسبت به انجام پژوهش رضايت داشتند وارد مطالعه شدند و چك ليست اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه 82 سوالي طراحي شده بر اساس مدل ارتقا سلامت پندر (كه روايي و پايايي آن تاييد شده بود) را تكميل نمودند. داده‌هاي بدست آمده توسط نرم افزار SPSS آناليز شدند. يافته ها: از ميان خصوصيات دموگرافيك متغيرهاي شغل (p=0/03)، سابقه ابتلا به كرونا (p=0/01)، دريافت واكسن (p=0/04)، فشارخون (p=0/01) و ديابت  (p=0/04)، با سازه پيامدهاي رفتاري ارتباط معني داري داشتند. بيشترين و كمترين نمره شركت كنندگان در مطالعه به ترتيب در سازه موانع درك شده (12/87± 48/66) و تعهد به اجراي برنامه (1/42 8/68±) وجود داشت. از بين بخش هاي مختلف مدل ارتقاء سلامت پندر، خودكارآمدي درك شده (p 0/001, B=0/39)، منافع درك شده (p 0/001, B=0/13)، تاثيرات بين فردي(p 0/001, B=0/16) و ترجيحات (p 0/001, B=0/20) تاثير معني داري بر سازه پيامدهاي رفتاري داشتند. نتيجه گيري: قوي ترين پيش بيني كننده رفتارهاي پيشگيري كننده از كرونا، خودكارآمدي است. در نتيجه انجام مداخلاتي به منظور افزايش خودكارآمدي ساكنان حاشيه شهر احتمالا منجر به افزايش رفتارهاي پشگيري كننده از كوويد-19 در آن‌ها خواهد شد.