بررسي اثربخشي مداخله آموزشي مبتني بر مدل اعتقاد بهداشتي بر رفتارهاي پيشگيري كننده از ابتلا به كوويد-19 در كاركنان بانك

زمينه و هدف: يكي از اقشار در معرض خطر كوويد-19 بعد از كادر درمان، كاركنان بانك ها هستند. يكي از مدل هاي مؤثر در زمينه رفتارهاي پيشگيرانه از ابتلا به كوويد-19، مدل اعتقاد بهداشتي است. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان اثربخشي مداخله آموزشي در پيشگيري از كوويد-19 بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي در كارمندان بانك شهر يزد انجام گرفت. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع مداخله اي (گروه مداخله و كنترل) در سال 1400 بر روي 106 نفر از كاركنان بانك ملي شهر يزد انجام گرفت. دو گروه واتساپ تشكيل شد. در هر دو گروه لينك پرسشنامه ارسال شد. پرسشنامه مورد استفاده در اين مطالعه، پرسشنامه استاندارد شده در مطالعه دلشاد و همكاران بود. براي گروه مداخله، محتواي آموزشي براساس سازه هاي مدل اعتقاد بهداشتي در قالب پمفلت، كليپ آموزشي، اينفوگرافيك (داده نمايي)، پادكست (پادپخش) و پيام هاي آموزشي  تهيه و در گروه مجازي (واتساپ و بله)  ارسال شد. سه هفته بعد از اتمام مداخله آموزشي، مجددا لينك پرسشنامه در هردو گروه ارسال شد. داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS  مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: تمام سازه هاي مدل اعتقاد بهداشتي در گروه مداخله بعد از اجراي مداخله آموزشي تفاوت معني داري داشت (p 0.005). بعد از اجراي مداخله آموزشي، رفتارهاي پيشگيرانه از ابتلا به كوويد-19 بهبود معني داري پيدا كرد (p 0.005). بيشترين افزايش معني دار مربوط به سازه رفتار است كه ميانگين (انحراف معيار) نمره رفتار در گروه مداخله قبل از اجراي مداخله آموزشي، 6/21±23/94 بود كه 3 هفته بعد از اجراي مداخله آموزشي، به 3/91±44/20 افزايش يافت. نتيجه گيري: با توجه به تاثيرگذاري مثبت مدل اعتقاد بهداشتي بر رفتارهاي پيشگيرانه از ابتلا به كوويد-19، پيشنهاد مي شود از مدل مذكور در برنامه ريزي هاي آموزشي كوويد-19 استفاده گردد.