تأثير خودشيفتگي و اختلال شخصيت ضد اجتماعي بر نگرش دانش‌آموزان حسابداري نسبت به اقدامات غير‌اخلاقي حرفه‌اي (جامعه آماري مورد مطالعه: كلانشهر تبريز)

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه‌ بين خودشيفتگي، اختلال شخصيت ضد اجتماعي و نگرش دانش‌آموزان نسبت به اقدامات غير‌اخلاقي حرفه‌اي مي‌باشد. اين تحقيق از نوع كاربردي بوده و جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان حسابداري در مقاطع دهم، يازدهم و دوازدهم در كلانشهر تبريز به تعداد 1125 نفر مي‌باشد. نمونه آماري پژوهش شامل 289 نفر است كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شده و دوره زماني سال تحصيلي 1399-1400 است. براي سنجش نگرش نسبت به اقدامات غير‌اخلاقي و ويژگي اختلال شخصيت ضد اجتماعي، از پرسشنامه استاندارد رجب دُري و همكاران (1397) و براي سنجش ويژگي اختلال شخصيت خودشيفته، از پرسشنامه استاندارد محمدزاده (1388) استفاده شده است. براي تجزيه و تحليل داده‌هاي تحقيق نيز همبستگي و رگرسيون مورد استفاده قرار گرفت. نتايج نشان داد، بين اختلال شخصيت ضد اجتماعي و نگرش دانش‌آموزان حسابداري، نسبت به اقدامات غير‌اخلاقي، ارتباط معنادار و مثبتي وجود دارد. همچنين بين خودشيفتگي و نگرش دانش‌آموزان حسابداري، نسبت به اقدامات غير‌اخلاقي، ارتباط معنادار و منفي وجود دارد.