تأثير محدوديت مالي و بيش‌اعتمادي مديران بر حساسيت سرمايه‌گذاري به جريان نقد

هدف: دسترسي به وجوه نقد براي شركت‌ها، در تحقق برنامه‌هاي سرمايه‌گذاري بسيار كليدي است، اما ممكن است در شرايط مختلف، تاثيرپذيري سرمايه‌گذاري از جريان نقد تغيير كند. بر همين اساس، مطالعه حاضر به بررسي تاثير محدوديت مالي و بيش‌اعتمادي مديران بر حساسيت سرمايه‌گذاري به جريان نقد پرداخته است.روش‌: نمونه آماري مورد مطالعه شامل 153 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال‌هاي 1392 تا 1400 است و اطلاعات مورد نياز از صورت‌هاي مالي حسابرسي شده كه در سايت كدال موجود است، گردآوري شده‌اند. در اين مطالعه هشت فرضيه تبيين شده است كه با استفاده از تكنيك‌هاي اقتصادسنجي رگرسيون اثرات ثابت و رگرسيون پروبيت، در نرم‌افزار ايويوز مورد آزمون قرار گرفته‌اند.يافته‌ها: جريان نقد تاثير مثبت و معناداري بر سرمايه‌گذاري و بيش‌سرمايه‌گذاري دارد. همچنين محدوديت مالي، حساسيت مثبت سرمايه‌گذاري و بيش‌سرمايه‌گذاري به جريان نقد را افزايش مي‌دهد، ولي بيش‌اعتمادي مديران تاثيري بر حساسيت سرمايه‌گذاري و بيش‌سرمايه‌گذاري به جريان نقد ندارد. با اين وجود، زماني كه تعامل محدوديت مالي و بيش‌اعتمادي مديران، در نظر گرفته مي‌شود، حساسيت مثبت سرمايه‌گذاري و بيش‌سرمايه‌گذاري به جريان نقد، تقويت مي‌شود كه حاكي از نقش مهم محدوديت مالي در اتخاذ تصميمات سرمايه‌گذاري است.نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين مطالعه با حمايت از تئوري حساسيت سرمايه‌گذاري به جريان نقد، نشان مي‌دهد كه محدوديت‌ مالي، بيش‌اعتمادي مديران و جريان‌هاي نقد، همگي نقشي حياتي در تصميم‌گيري‌هاي سرمايه‌گذاري شركت ايفا مي‌كنند.