شاخصه هاي طبقات اجتماعي در عصر آل بويه

طبقات اجتماعي، نقش عمده اي در حوزه هاي مختلف زندگي هر اجتماعي ايفا مي كنند. چگونگي تعامل و جايگاه واقعي هر كدام مي تواند به ترقي و تعالي آن جامعه كمك كند يا بر عكس، موجبات شماري از ناهنجاري ها و بي ثباتي در حوزه هاي فرهنگي، سياست، اقتصاد و ... را فراهم سازد. حضورطبقات اجتماعي و شاخصه هاي خاص آن در جوامع اسلامي، واقعيتي انكار ناپذير است كه هر چند به موجب تعاليم ديني، احدى را بر ديگري امتيازي نيست مگر به تقوا، اما همين طبقات هم به توسعه و ترقي تمدن شكوهمند اسلامي مدد رسانده و هم در برخي دوره ها جامعه را به مرز بي ثباتي و آشوب كشانده اند.  طبقات اجتماعي در هر دوره اي از تاريخ ايران وجود داشته و اين نيز در دوره آل بويه نمود پيدا كرده است. نياز آل بويه به كارمندان و تشويق آنها به كار و صنعت و بزرگداشت علما و دانشمندان و استفاده ي آنها از غلامان، سبب شد كه هر شهري از طبقات مختلفي هم چون طبقه ي صنعتگران، طبقه ي كارمندان، طبقه ي تجار، طبقه ي فقها، طبقه ي سپاهيان، طبقه ي دانشمندان و طبقه ي غلامان با شاخص هاي خاص آن عصر شكل گيرد. بر اساس آنچه گفته شد؛ سوال محوري پژوهش حاضر آن است كه طبقات اجتماعي در عصر آل بويه داراي چه ويژگي ها و شاخصه هاي بوده است؟ فرضيه مطرح شده آن است كه طبقات اجتماعي اين عصر نسبت به ادوار قبلي تغييري در ساختار پيدا نكرده ولي تمايزات جدي در رفتارهاي سياسي و اجتماعي داشته اند.پژوهش حاضر با استفاده از منابع تاريخي و به روش توصيفي-تحليلي تبيين شده است.