تحليل حرارتي ساختمان در شوش مبتني بر زيست جانوري بر مبناي روش بهينه‌سازي با الگوريتم ژنتيك چندهدفه

يكي از منابع الهام فن آوري هاي ساخت، درك راهكارهاي همسازي با شرايط اقليمي است كه موجود زنده در آن رشد يافته باشد. در اين تحقيق با بررسي ويژگي هاي همساز با طبيعت آگاما تلاش مي شود تا با طرح يك بناي ساختماني مفروض، تطبيق پذيري معماري ساختمان با شرايط اقليمي منطقه شوش بررسي شود. روش تحقيق در اين مقاله مبتني بر روش هاي ميداني و شبيه سازي نرم افزاري مي باشد. نحوه گردآوري اطلاعات به صورت داده هاي محيطي و مشاهدات ميداني است. ابزار تحليل در اين پژوهش نرم افزار انرژي پلاس برمبناي الگوريتم HAMT و روش بهينه سازي با الگوريتم ژنتيك چندهدفه و با بهره گيري از نرم‌افزار واسط jEPlus و نرم‌افزار بهينه‌ساز jEPlus+EA، مي باشد. نگارندگان به بررسي سه آگاماي فرينوسفالوس عربيكوس ، تراپلوس رودراتوس و سارالوريكاتا پرداخته و به نحوه سازماندهي پوسته ساختمان براساس كاركرد پوست جانور در برابر اقليم اشاره نموده اند. در اين تحقيق به ويژگي هاي مورفولوژيك پوسته و لايه هاي جداره خارجي ساختمان توجه شده است. نحوه انتخاب گزينه موثر بر اساس بهينه‌يابي چندهدفه يافتن نمودار پرتو مي باشد. نتايج نشان مي دهد براساس تحليل پوست آگاما، نحوه كنترل رطوبت، درصد نفوذ پوسته خارجي ساختمان و جذب تابش و حرارت خورشيد و نيز جهت گيري ساختار بيروني پوست در برابر تابش مي توان بنايي هم ساز با اقليم در شوش برمبناي ويژگي هاي زيست آگاما شكل داد.