بررسي تاثير رهبري تحول گرا بر فرايند خلق، انتقال، بكارگيري و نگهداري دانش حسابرسان و تاثيرات متقابل آنها بر قضاوت حسابرسان

يكي از مسائل مهم در رفع ابهامات بين مديريت شركت و حسابرسان مستقل نوع روابطي است كه بين مديران شركت و حسابرسان شكل مي‌گيرد و روابط بين آنان نيز متأثر از سبك رهبري مديريت است. هدف اين پژوهش تبيين تاثير رهبري تحول گرا بر فرايند خلق، انتقال، بكارگيري و نگهداري دانش حسابرسان و تاثيرات متقابل آنها بر قضاوت حسابرسان مي باشد. جامعه آماري، حسابداران رسمي و مديران حرفه اي در موسسات حسابرسي عضو جامعه حسابداران رسمي ايران مي باشند. براي اندازه گيري مديريت دانش از پرسشنامه نيومن و كنراد(1999) و براي اندازه گيري رهبري تحول گرا از پرسشنامه باس و آووليو(2010) و براي اندازه گيري قضاوت و تصميم گيري حسابرسان از پرسشنامه هارت(2012) استفاده شده است. در بررسي روايي و پايايي ابزار پژوهش، با تحليل عاملي تأييدي، ساختار كلي پرسش نامه هاي تحقيق مورد روائي سنجي سازه محتواني و تاييد قرار گرفت. همچنين در سنجش پايايي از آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي استفاده شده است. كه چون اين ضرايب بزرگتر از 7/0 باشد، آزمون از پايايي قابل قبولي برخوردار است. نتايج حاصل از آزمون فرضيات تحقيق حاكي از آنست كه رهبري تحول گرا بر فرايند خلق، انتقال، بكارگيري و نگهداري دانش حسابرسان تاثير مثبت و معناداري دارد. و فرايند خلق، انتقال، بكارگيري و نگهداري دانش حسابرسان نيز بر قضاوت و تصميم گيري در حسابرسي تاثير مثبت و معناداري دارد. نتايج حاصل از اين بررسي ميتواند براي گروه هاي متعددي ازجمله قانون گذاران حرفه حسابرسي سازمان حسابرسي، جامعه حسابداران رسمي و مؤسسه هاي حسابرسي مورد استفاده قرار گيرد.