ارزيابي محيط آموزشي درمانگاهي در بيمارستان‌هاي دانشگاه علوم‌پزشكي جهرم از ديدگاه دانشجويان پزشكي

مقدمه محيط آموزشي يكي از عوامل بسيار مهم در رشد و كيفيت آموزش به حساب مي‌آيد. امروزه آموزش پزشكي به‌دليل تأثير مستقيمي كه بر سلامتي بيماران دارد مهم تلقي مي‌شود. محيط آموزشي باكيفيت مي‌تواند موجب ترغيب فراگيران در يادگيري مطالب شود. آنچه مهم است توجه به آموزش سرپايي و درمانگاهي به‌عنوان بخش مهمي از آموزش باليني است. بنابراين هدف از پژوهش حاضر ارزيابي محيط آموزشي در درمانگاه‌هاي بيمارستان‌هاي آموزشي دانشگاه علوم‌پزشكي جهرم از ديدگاه دانشجويان و بر‌اساس پرسش‌نامه سنجش محيط آموزشي درمانگاهي بود.روش ها اين مطالعه به روش توصيفي‌مقطعي با مشاركت دانشجويان پزشكي به‌عنوان جامعه آماري پژوهش انجام شد كه در جمع‌آوري اطلاعات از روش نمونه‌گيري سرشماري استفاده شد. ابزار جمع‌آوري اطلاعات پرسش‌نامه سنجش محيط آموزشي درمانگاهي بود كه شامل 2 قسمت اطلاعات جمعيت‌شناختي شركت‌كنندگان و قسمت اختصاصي بود كه با 50 سؤال به‌صورت 5 گزينه‌اي فهرست و درجه‌بندي شده بود. يافته ها ميانگين نمره كلي ارزيابي دانشجويان پزشكي از محيط آموزشي درمانگاهي در بيمارستان‌هاي دانشگاه علوم‌پزشكي جهرم 0/50±2/23 بود كه در سطح متوسط قرار داشت. همچنين در حيطه‌هاي ارزيابي محيط آموزشي درمانگاهي‌، ميانگين نمره توانمندي اساتيد باليني، فعاليت در عرصه باليني و مراقبت از بيمار، تخصيص وقت براي فعاليت‌هاي غيرباليني، زير‌ساخت، مهارت‌هاي باليني، سنجش و بازخورد، در سطح متوسط و ميانگين نمره حيطه‌هاي اطلاعات‌، ارتباطات و فناوري و نظارت باليني پايين‌تر از حد متوسط قرار داشتند. ديگر نتايچ نشان دادند ميانگين نمره ارزيابي دانشجويان پزشكي از محيط آموزشي درمانگاهي در بيمارستان‌هاي دانشگاه علوم‌پزشكي جهرم برحسب مشخصات جمعيت‌شناختي معني‌دار نيستند (0/05 p). نتيجه گيري ميانگين نمره كلي ارزيابي دانشجويان پزشكي از محيط آموزشي درمانگاهي در بيمارستان‌هاي دانشگاه علوم‌پزشكي جهرم در سطح متوسط قرار دارد. بنابراين پيشنهاد مي‌‌شود برنامه‌ريزان و كارشناسان حيطه آموزش پزشكي به شناسايي نقاط ضعف و قوت پرداخته و به افزايش كيفيت آموزش‌هاي درمانگاهي و سرپايي بپردازند.