رويكردي كيفي به خاستگاه «آسيبهاي كنشگري بانوان مبلغ بر ايفاي نقش هاي خانوادگي آنان» و ارائه راهكار

بانوان مبلغ دين، كنشگراني هستند كه براي گسترش معارف دين، ميان دختران و زنان جامعه اسلامي تلاش مي‌كنند. فعاليت بهينه اين بانوان، مستلزم آن است كه اخلاق تبليغ به مثابه اخلاق حرفه‌اي رعايت شود. يكي از آسيب هاي شناسايي شده در زمينه اخلاق تبليغ ديني بانوان، ضعف برخي بانوان مبلغ در ايفاي نقش هاي خانوادگي به دليل فعاليت هاي تبليغي است. پژوهش حاضر با تمركز بر اين آسيب ها و توجه به اخلاق تبليغ دين، اين سوال را از جامعه بانوان مبلغ، پي گرفته است كه آنان مطابق با تجربه زيسته شان، منشأ آسيب هاي كنشگري تبليغي در عرصه خانواده مبلغ را جه مي دانند و براي برون رفت از اين آسيب ها، چه راهكارهايي دارند؟ هدف پژوهش، برداشتن گام‌هاي نخستين در تنظيم اخلاق حرفه‌اي زنان مبلغ است. روش اين مقاله كيفي است كه با استفاده از رويكرد تحليل مضمون نوشته شده است. داده ها با روش مصاحبه به دست آمده و با تكنيك تحليل مضمون تحليل شده است. يافته ها مي رساند، منشأ آسيب هاي اخلاقي بانوان مبلغ در عرصه خانواده به وجود آمدن تنگناهاي زماني، عملياتي، احساسي و مالي است كه بر اثر تلاقي وظائف مربوط به كنشگري تبليغي و مناسبات درون خانواده ايجاد مي شود.