ارائه مدل تصميم‌گيري چندمعياره جهت مكان‌يابي بندر‌ هاب (مطالعه موردي: صنعت كشتيراني ايران)

مسئله مكان‌يابي‌ هاب در چند سال اخير به يكي از مسائل محبوب و مهم در ارتباطات و حمل و نقل وسائل نقليه زميني، هوايي و به ويژه حمل و نقل دريايي تبديل شده است. تمركز اصلي اين مقاله بر انتخاب بندر بعنوان‌ هاب براي بنادر كانتينري است. شركت‌‌هاي كشتيراني در كنار محاسبه هزينه‌‌هاي مسافت و عملياتي، شرايط كيفي را نيز براي مكان‌يابي‌ هاب در نظر مي‌گيرند. سپس مناسب‌ترين مكان را بعنوان بندر‌ هاب كانتينري را انتخاب مي‌كنند. معيارهاي كمّي و كيفي زيادي در انتخاب مناسب‌ترين بندر بعنوان‌ هاب نقش دارند. در اين مقاله، دو مدل تصميم‌گيري چندمعياره براي ارزيابي و انتخاب بندر‌ هاب در صنعت كشتيراني ارائه شده است. در نهايت، عملكرد هر يك از روش‌هاي ارائه شده با يك مطالعه موردي مكان‌يابي‌ هاب در بندر‌‌هاي ناحيه جنوب ايران شامل: بندر عباس، امام، بوشهر، خرمشهر، چابهار و عسلويه مورد ارزيابي قرار گرفته و نتايج حاصل از هر دو روش مقايسه مي‌شود.