بررسي تاثير گرايش به نوآوري بر عملكرد كاركنان در توليد محصولات جديد (مورد مطالعه: كاركنان شركت سايپا)

نوآوري در توليد محصولات جديد مي‌تواند به عنوان يك شاخص براي ارزيابي ساختار سازماني و استراتژي سازماني سازماني باشد. هدف تحقيق حاضر بررسي تاثير گرايش به نوآوري بر كيفيت توليد محصولات جديد مي‌باشد. تحقيق حاضر از حيث روش توصيفي-پيمايشي مي‌باشد. همچنين جامعه آماري تحقيق كاركنان شركت سايپا مي‌باشد. جهت انتخاب گروه نمونه از نمونه گيري در دسترس استفاده شد، به طوري كه نهايتا تعداد 382 نمونه جمع آوري و تحليل گرديد. ابزار اندازه گيري متغيرهاي تحقيق، پرسش نامه است كه داراي روايي و اعتبار تاييد شده مي‌باشد. به منظور تحليل استنباطي داده‌ها از تحليل عاملي تاييدي و براي آزمون فرضيه‌ها به طور اخص از مدل معادلات ساختاري استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه گرايش به نوآوري تاثير معني داري بر بازارمحوري، طراحي و توسعه منابع نوآوري دارد. بازارمحوري بر خلاقيت سازماني و كيفيت محصولات جديد موثر است. طراحي بر خلاقيت سازماني و عملكرد محصولات جديد موثر است. خلاقيت سازماني بر كيفيت محصولات جديد اثر معني داري دارد همچنين توسعه منابع نوآوري بر كيفيت محصولات جديد اثر معني داري داشته است.