حاكميت علم و شايسته سالاري در افق ايران 1414 ( مورد مطالعه مردم سالاري و مشاركت مردم)

مطابق با قرآن و روايات علم جايگاه رفيعي دارد به گونه‌اي كه علم به عنوان «سلطان» معرفي شده كه مي‎‌تواند حكمراني كند در اين ميان حاكميت علم به قدري مهم است كه امروزه تمامي كشورهاي دنيا به اين مهم ارج گذاشته و در برنامه‌ها، مديريت‌ها و آينده‌پژوهي از حاكميت علم بهره برده‌اند كه مي‌توان از طريق شايسته‌سالاي به اين مهم دست يافت. سئوال مقاله اين است كه حاكميت علم و شايسته سالاري چگونه مي‌تواند در افق 1414 به منصه ظهور برسد و اين دو متغير چگونه مي‌توانند بهم مرتبط باشند؟ چنين به نظر مي‌رسد كه در افق 1414 مي‌بايست به حاكميت علم و شايسته‌سالاري اعتقاد در نظر و عمل داشت، به اين صورت كه با تحقق مردم‌سالاري واقعي و مشاركت حداكثري مي‌توان از ظرفيت‌هاي بالايي كه شايسته‌سالاري و حاكميت علم دارند به آينده و رسيدن به اهداف و برنامه‌ها مديريت و برنامه‌ريزي كرد. يافته‌ها حاكي از آن است كه بدون اتكا به دانش روز و نظريه‌هاي علمي، حركت در مسير پيشرفت و توسعه، عملاً ناممكن يا حداقل ناقص و ناكارآمد خواهد بود و براي تحقق چشم‌انداز 1414، لازم است علم و دانش به مثابه يك فرهنگ در سطوح مختلف جامعه نهادينه شده شود و زيرساخت‌ها هموار شود. مقاله از دو نظريه «عوامل شكل دهنده آينده» و «حاكميت علم و شايسته سالاري» بهره‌ برده‌است كه بخش نظري، غالب بر بحث روشي است. گردآوري داده‌ها از طريق منابع كتابخانه‌اي و اينترنتي ‌است.