پيامد مكر «سيّء» در پرتو سنّت‌هاي تغييرناپذير الهي (بررسي و تحليل آيه 43 سوره فاطر)

جامعه از ديدگاه قرآن كريم داراي قوانين و سنّت‌هاي مشخص و معيني است و اين سنّت‌ها تغييرناپذيرند و بر كليه امت‌ها و جوامع در تمامي زمان‌ها و مكان‌ها صادق‌اند. سنّت بازگشت عاقبت مكر و حيله به خود مكركنندگان، ازجمله سنّت‌هاي تغييرناپذير الهي است. در پژوهش حاضر اين مسئله بر اساس شيوه اسنادي با مطالعه آيه ۴۳ سوره فاطر ـ كه بيانگر اين سنّت اجتماعي است ـ استخراج شده و ضمن مراجعه به تفاسير مختلف، نظر مفسران به روش توصيفي ـ تحليلي بررسي و ارئه شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد، از ديدگاه قرآن كريم انسان‌هايي كه سعي دارند تا از راه مكر و حيله‌گري براي رسيدن به منافع خود اقدام كنند، بايد بدانند كه نتيجه مكر بد آنان در نهايت به خودشان باز خواهد گشت، نه به كسي كه درباره او مكر كرده‌اند؛ زيرا اين مسئله جزو سنّت‌هاي حتمي خداي متعال، نسبت به امت‌هاي گذشته بوده است و درباره امت پيامبر اكرم| مسلمانان نيز به همان صورت جريان پيدا خواهد كرد. زماني كه گفته مي‌شود سنت‌هاي خداوندي از كليت و عموميت برخوردارست، به اين معناست كه قلمرو و نفوذ آنها آن‌قدر وسيع و پردامنه است كه افزون بر زندگي گذشته بشر، زندگي كنوني و آينده او را در تمامي ابعاد، به‌خصوص بعد فردي و اجتماعي را نيز شامل مي‌شود.