تحليل تفسيري آيات معاد جسماني عنصري و ميزان دلالت آنها

قرآن كريم به عنوان مهم‌ترين منبع دين اسلام، براي معاد و حيات پس از مرگ، اهميت ويژه‌اي قائل شده است و بر وقوع مَعاد و كيفيت آن تأكيد فرموده است. اكثر انديشمندان مسلمان معتقدند معاد از منظر قرآن كريم هم روحاني است و هم جسماني، اما در كيفيت معاد جسماني با يكديگر اختلاف‌نظر دارند؛ برخي معاد جسماني را با جسم عنصري و برخي ديگر آن را با جسم مثالي تصور كرده‌اند. اين نوشتار بر آن است تا معاد جسماني با جسم عنصري را از منظر قرآن كريم بررسي كرده و به اثبات رساند، ازاين‌رو، پس از معناشناسيِ واژه‌هاي مَعاد، جسماني و عنصري، با تحليل و بررسي پنج دسته از آيات قرآن، اين مدعا را با روش تفسيري به اثبات مي‌رساند. اين پنج دسته عبارتند از: آيات ناظر به خروج انسان‌ها از قبر يا زمين؛ آيات ناظر به بعث و برانگيخته شدن انسان‌ها از قبر؛ آيات ناظر به مردود دانستنِ ادعاي مُنكرانِ بازگشت جسم عنصري؛ آيات ناظر به تشبيه معاد به زنده شدن مردگان در دنيا و آيات ناظر به تشبيه معاد به زنده شدن زمين پس از مرگ.