تعيين اثربخشي آموزش حل مسئلهٔ گروهي در پذيرش كمك ‌طلبي تحصيلي و سرزندگي تحصيلي دانش‌ آموزان دختر اهمال ‌كار پايهٔ دهم شهر اروميه

زمينه و هدف: كمك‌ طلبي تحصيلي و سرزندگي تحصيلي نقش مؤثري در حل چالش‌ها و مشكلات تحصيلي دانش‌آموزان دارند؛ بنابراين پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش حل مسئلهٔ گروهي بر پذيرش كمك‌طلبي تحصيلي و سرزندگي تحصيلي دانش‌آموزان دختر اهمال‌كار پايهٔ دهم شهر اروميه انجام شد. روش‌بررسي: اين پژوهش به‌روش نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعهٔ آماري پژوهش را تمامي دانش‌آموزان اهمال‌كار دختر پايهٔ دهم مدارس شهر اروميه در سال تحصيلي ۹۹-۱۳۹۸ تشكيل دادند. پس از اجراي پرسشنامهٔ اهمال‌كاري تحصيلي (سولومون و راث‌بلوم، ۱۹۸۴) تعداد ۱۴۷ نفر از دانش‌آموزان اهمال‌كار تحصيلي تشخيص داده شدند. سپس تعداد سي نفر داوطلب واجد شرايط به‌صورت تصادفي در گروه آزمايش و گروه گواه قرار گرفتند و وارد مطالعه شدند (هر گروه پانزده نفر). آزمودني‌هاي دو گروه پرسشنامۀ كمك‌طلبي تحصيلي (ريان و پينتريچ، ۱۹۹۷) و پرسشنامۀ سرزندگي تحصيلي (دهقاني‌زاده و حسين‌چاري، ۱۳۹۱) را در مراحل پيش‌آزمون و پس‌آزمون تكميل كردند. به‌مدت ده جلسه مداخلهٔ آموزشي حل مسئلهٔ گروهي براساس بستۀ آموزشي دزوريلا و گلدفريد (۱۹۷۱) صرفاً براي گروه آزمايش ارائه شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از روش آماري تحليل كوواريانس در نرم‌افزارSPSS نسخهٔ ۲۴ صورت گرفت. سطح معنا‌داري آزمون‌ها ۰٫۰۵ لحاظ شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد، آموزش حل مسئلهٔ گروهي باعث افزايش نمرهٔ سرزندگي تحصيلي (۰٫۰۴۵=p) و كمك‌ طلبي تحصيلي (۰٫۰۰۶=p) در پس‌آزمون در گروه آزمايش ‌شد. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت، آموزش مهارت حل مسئلۀ گروهي موجب ارتقاي پذيرش كمك‌ طلبي تحصيلي و سرزندگي تحصيلي در بين دانش‌آموزان اهمال‌كار مي‌شود؛ ازاين ‌رو معلمان مي‌توانند از اين راهبرد آموزشي براي تدريس مواد درسي به فراگيران استفاده كنند.